KWALIFIKACJA MED9 - CZERWIEC 2023

PYTANIE NR 15.
Oblicz ilość papaweryny chlorowodorku, którą zażyje pacjent w ciągu doby, jeżeli przyjmuje lek sporządzony według recepty, zgodnie z zaleceniami lekarza. Masa jednej łyżki stołowej wynosi 17,5 g.
Ilustracja przedstawia receptę farmaceutyczną, która jest związana z kwalifikacją zawodową technika farmaceutycznego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć dawkę dobową papaweryny, najpierw wyznacza się ilość substancji czynnnej w 1 g (lub w całej masie) leku z recepty, następnie oblicza się dawkę w jednej porcji na podstawie masy łyżki 17,5 g. Na końcu mnoży się dawkę jednorazową przez liczbę podań w ciągu doby. Po podstawieniu danych z recepty otrzymuje się 0,336 g.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu celem jest dawka dobowa, czyli łączna ilość papaweryny chlorowodorku przyjęta przez pacjenta w ciągu 24 godzin. Kluczowe jest połączenie danych wynikających z recepty (ile substancji czynnej zawiera sporządzony lek oraz jaka jest jego całkowita masa/ilość) z zaleceniem dawkowania (ile "łyżek" i jak często).

Krok 1: ustalenie "mocy" leku
Na podstawie recepty wyznacza się, jaka ilość papaweryny chlorowodorku przypada na jednostkę masy leku (np. na 1 g) albo jaka ilość przypada na całość i jaka jest masa całkowita. W praktyce sprowadza się to do obliczenia stężenia w zapisie masowym: "g substancji czynnej / g leku".

Krok 2: dawka w jednej porcji
W treści podano, że masa jednej łyżki stołowej wynosi 17,5 g. To oznacza, że porcja jednorazowa w gramach jest znana i nie wolno jej zastępować objętością. Dawka jednorazowa = (ilość papaweryny w 1 g leku) × 17,5 g × (liczba łyżek jednorazowo, jeśli zalecono więcej niż jedną).

Krok 3: dawka dobowa
Dawkę dobową otrzymuje się przez przemnożenie dawki jednorazowej przez liczbę podań w ciągu doby (np. 2×, 3×, 4× – zgodnie z zaleceniem lekarza).

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "0,336 g"?
Jest to wynik końcowy po wykonaniu powyższych kroków i konsekwentnym pilnowaniu jednostek (mg ↔ g). W zadaniach recepturowych typowy błąd to policzenie dawki dla jednej łyżki i uznanie jej za dobową lub pominięcie przeliczenia stężenia na masę porcji 17,5 g.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • 0,331 g – bardzo zbliżona wartość zwykle wskazuje na błąd zaokrągleń albo pominięcie niewielkiego składnika w obliczeniu masy całkowitej; w zadaniach egzaminacyjnych przy prawidłowych danych wynik powinien wyjść jednoznacznie.
  • 0,112 g – typowy efekt policzenia tylko części dawki dobowej, np. przyjęcia 1 podania zamiast 3 lub 1 łyżki zamiast 3 w ciągu doby.
  • 0,110 g – najczęściej wynika z błędu jednostek (np. potraktowanie mg jak g lub odwrotnie) albo z nieprawidłowego użycia masy łyżki.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednie wyniki z jednostkami (g, mg) i na końcu sprawdź "zdrowy rozsądek" wyniku: czy dawka dobowa jest wielokrotnością dawki jednorazowej zgodnie z liczbą podań.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw ustal, ile substancji czynnej przypada na 1 g (lub 1 ml) leku z recepty. Potem policz dawkę w jednej porcji: stężenie × masa porcji (tu 17,5 g na łyżkę). Na końcu pomnóż przez liczbę podań w ciągu doby zgodnie z zaleceniem.
To informacja, której trzeba użyć zamiast domyślnych przeliczników objętości. Oznacza, że jedna porcja leku odmierzana łyżką ma masę 17,5 g, więc dawkę substancji czynnej liczysz na podstawie masy, a nie "łyżki jako ml".
Bo w treści są dwa kroki: najpierw dawka w 1 porcji, a dopiero potem przeliczenie na 24 godziny. Jeśli pominiesz mnożenie przez liczbę podań, wyjdzie wynik zaniżony. Pomaga zapis: "1 porcja" → "ile razy na dobę" → "dawka dobowa".
Najczęściej spotkasz przeliczenia między mg i g oraz obliczenia ze stężeń (np. % m/m). Dobra praktyka to prowadzenie rachunku w jednej jednostce (np. w gramach), a na końcu sprawdzenie, czy wynik końcowy jest w jednostce wymaganej w odpowiedziach.
Porównaj wynik do dawki jednorazowej: dawka dobowa musi być jej wielokrotnością zgodną z liczbą podań. Sprawdź też rząd wielkości po konwersji mg↔g (czy nie "uciekł" przecinek). Jeśli wynik różni się o ~10× lub ~1000×, to zwykle błąd jednostek.
Nie, jeśli zadanie podaje masę łyżki (tu 17,5 g). Taka informacja zastępuje wszelkie uśrednione przeliczniki kuchenne. Na egzaminie należy korzystać z danych z treści/ilustracji, bo tylko one gwarantują jednoznaczny wynik.
Wyznacz masę całkowitą sporządzonego leku (suma składników albo masa końcowa z recepty), a potem policz ułamek: masa substancji czynnej / masa całkowita. To daje "g substancji na 1 g leku". Następnie łatwo przeliczyć na porcję 17,5 g.
Taki wynik często wychodzi, gdy obliczysz dawkę dla jednej porcji, ale zapomnisz przeliczyć jej na całą dobę (np. lek jest przyjmowany 3 razy dziennie). Może też wyjść przy błędnym przyjęciu innej liczby łyżek na dobę niż w zaleceniu.
Małe różnice zwykle wynikają z zaokrągleń na etapach pośrednich (np. stężenie w 1 g) lub z pomyłki w masie całkowitej mieszaniny. Na egzaminie warto nie zaokrąglać zbyt wcześnie i dopiero na końcu dopasować wynik do formatu odpowiedzi.
Ćwicz schemat: (1) stężenie/ilość substancji w leku, (2) dawka w porcji, (3) dawka dobowa. Rób listę typowych pułapek: mg↔g, liczba podań, masa porcji (łyżka). Pomaga też rozpisywanie danych w tabelce z jednostkami.
info

Około 63% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Na końcu mnoży się dawkę jednorazową przez liczbę podań w ciągu doby."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z receptury aptecznej (dział: obliczenia recepturowe)
  • Zestawy zadań rachunkowych dla technika farmaceutycznego (dawki i stężenia)
  • Notatki z przeliczeń jednostek oraz działań na procentach i ułamkach masowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego