W zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie, że całe połączenie trwa 2 godziny i odbywa się w godzinach szczytu (8:00–18:00). Dla tej pory obowiązuje rozliczanie w jednostkach po 3 minuty, z kosztem 0,35 zł za każdą taką jednostkę.
Krok 1: zamiana czasu na minuty: 2 godziny = 120 minut.
Krok 2: liczba jednostek (impulsów) w szczycie: 120 min ÷ 3 min = 40.
Krok 3: obliczenie kosztu: 40 × 0,35 zł = 14,0 zł.
Odpowiedź "14,0 zł" jest więc poprawna, bo wynika z dokładnego podziału czasu na odcinki taryfikacyjne i przemnożenia przez stawkę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "7,0 zł" to typowy skutek omyłkowego zastosowania taryfy poza szczytem (6 minut) albo pominięcia połowy czasu.
- "3,5 zł" może wynikać z błędu w mnożeniu lub z przyjęcia zbyt małej liczby impulsów (np. 10 zamiast 40).
- "17,5 zł" bywa efektem użycia poprawnej stawki, ale błędnej liczby jednostek (np. 50) lub zaokrągleń "w górę" bez podstaw w treści.
Na egzaminie warto zawsze sprawdzić: (1) czy używasz właściwej pory dnia, (2) jak długi jest impuls rozliczeniowy, (3) czy czas połączenia jest w tych samych jednostkach (minuty) co impuls.
