KWALIFIKACJA PGF8 - CZERWIEC 2023 (test 2)

PYTANIE NR 38.
Oblicz koszt uzyskania 1 punktu ratingowego, jeśli kampania reklamowa kosztowała 175 000,00 zł, a wskaźnik intensywności kampanii reklamowej wynosił 25 punktów.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt 1 punktu ratingowego oblicza się jako podzielenie całkowitego kosztu kampanii przez liczbę uzyskanych punktów (wskaźnik intensywności). Dla danych: 175 000,00 zł / 25 = 7 000,00 zł. Wynik ma sens: jest mniejszy od budżetu i odpowiada kosztowi "za 1 punkt".

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba wyznaczyć koszt uzyskania 1 punktu ratingowego, czyli koszt jednostkowy odnoszący budżet kampanii do liczby punktów (tu: wskaźnik intensywności wyrażony w punktach). W praktyce mediowej jest to podejście typu "koszt/efekt": ile złotych przypada na 1 punkt.

Krok 1: dobór działania.
Skoro 25 punktów "kosztowało" łącznie 175 000,00 zł, to koszt jednego punktu otrzymujemy przez podział całkowitego kosztu przez liczbę punktów.

Krok 2: obliczenie.
175 000,00 zł ÷ 25 = 7 000,00 zł

Krok 3: kontrola wyniku.
Można szybko sprawdzić sens wyniku: 25 × 7 000,00 zł = 175 000,00 zł, więc obliczenie jest spójne. Ponadto koszt 1 punktu musi być zdecydowanie mniejszy od całego budżetu, co jest spełnione.

Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?

  • Odpowiedź "5 303,03 zł" sugeruje przypadkowe dzielenie przez inną liczbę niż 25 lub błąd rachunkowy w dzieleniu.
  • Odpowiedź "43 750,00 zł" pasuje do obliczeń typu 175 000/4, co wskazuje na mylne użycie ułamka (np. 25% jako 1/4), czyli pomylenie punktów z procentami.
  • Odpowiedź "131 250,00 zł" wygląda jak wynik odejmowania (175 000 − 43 750) albo innej nieuzasadnionej operacji, a nie koszt jednostkowy.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o koszcie "na 1 jednostkę" niemal zawsze szukasz ilorazu: koszt całkowity / liczba jednostek. Jeśli wynik po obliczeniu nie "wraca" po przemnożeniu do budżetu, to znak, że użyto złego działania.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Punkt ratingowy to miara używana w planowaniu mediów, która opisuje "ile" ekspozycji (w ujęciu ratingu) dostarczyła kampania. W zadaniach egzaminacyjnych punkty są często traktowane jako jednostka intensywności, którą można łączyć z kosztem, aby policzyć koszt jednostkowy.
Stosuje się prosty wzór: koszt 1 punktu = koszt kampanii / liczba punktów. To typowe liczenie "kosztu na jednostkę efektu". Po obliczeniu warto zrobić kontrolę: wynik × liczba punktów powinien dać budżet kampanii.
Pytanie dotyczy kosztu przypadającego na jeden punkt, a nie kosztu całej kampanii. Skoro 25 punktów osiągnięto za 175 000 zł, to jednostkowy koszt punktu to część budżetu przypadająca na 1 punkt, czyli iloraz 175 000/25.
Użyj szybkiej kontroli odwrotnej: koszt 1 punktu × liczba punktów = koszt kampanii. Jeśli po przemnożeniu nie wracasz do 175 000 zł (z tolerancją na zaokrąglenia), to najpewniej wykonano złe działanie albo wkradł się błąd rachunkowy.
Nie należy tego automatycznie utożsamiać. W zadaniu podano wartość w punktach, a nie w procentach, więc nie ma podstaw do liczenia 25% budżetu. Traktuj te punkty jako liczbę jednostek, przez które dzielisz koszt, aby dostać koszt 1 jednostki.
Najczęstsze błędy to: liczenie 25% budżetu zamiast podziału przez 25, wykonywanie mnożenia (koszt × punkty), pomyłka w dzieleniu przez 25 (np. przesunięcie przecinka), oraz brak kontroli wyniku poprzez przemnożenie z powrotem przez liczbę punktów.
Wynik podawaj w złotych z dwoma miejscami po przecinku, zgodnie z zapisem kwoty: np. 7 000,00 zł. Zwróć uwagę na czytelność: spacja jako separator tysięcy i przecinek jako separator części dziesiętnej są powszechnie stosowane w polskim zapisie.
Stosuje się go, gdy porównujesz opłacalność różnych wariantów emisji lub ofert mediów (np. różne pasma, kanały, pakiety). Koszt na punkt pozwala zestawić budżety z intensywnością kampanii i szybciej ocenić, która propozycja dostarcza "więcej punktów" za tę samą kwotę.
Szukaj słów: "koszt 1 punktu", "koszt jednostkowy", "na 1". To sygnał dzielenia. Jeśli pytanie dotyczy "łącznego kosztu", wtedy raczej sumujesz lub mnożysz. Tu wyraźnie chodzi o koszt przypadający na pojedynczą jednostkę.
Ćwicz schematy: koszt/efekt (dzielenie), efekt/koszt (odwrotność), oraz kontrolę wyniku działaniem odwrotnym. Zrób listę typowych wskaźników (np. koszt na jednostkę) i do każdego dopisz wzór. Na egzaminie to skraca czas i zmniejsza ryzyko pomyłek.
info

Statystycznie 66% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że koszt 1 punktu ratingowego oblicza się jako podzielenie całkowitego kosztu kampanii przez liczbę uzyskanych punktów (wskaźnik intensywności).

Źródła:

  • Wikipedia (EN): Gross rating point — https://en.wikipedia.org/wiki/Gross_rating_point (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia (EN): Cost per point — https://en.wikipedia.org/wiki/Cost_per_point (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Słowniki pojęć z planowania mediów (definicje ratingu, GRP, CPP)
  • Podręczniki/kompendia do planowania mediów w reklamie (rozdziały o wskaźnikach efektywności)
  • Zestawy zadań rachunkowych z mediaplanowania (koszt/GRP, budżet, zasięg, częstotliwość)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego