Zadanie sprawdza typową umiejętność planisty produkcji poligraficznej: przeliczenie nakładu wyrobu gotowego na liczbę arkuszy drukowych, a następnie doliczenie naddatku technologicznego (na rozruch, regulację, odpady, straty manipulacyjne).
1) Ustalenie liczby użytków na arkuszu
Ulotka ma format A4. Arkusz A1 (a w praktyce także A1+ jako arkusz "z plusem") pozwala w standardowej impozycji ułożyć 8 użytków A4 (układ 2×4). To kluczowe założenie: jeden arkusz nie daje jednej ulotki, tylko kilka użytków.
2) Nakład podstawowy w arkuszach
Skoro z jednego arkusza otrzymuje się 8 użytków A4, to liczba arkuszy bez naddatku wynosi:
8 000 / 8 = 1 000 arkuszy.
3) Doliczenie naddatku technologicznego
Naddatek 10% oznacza, że planujemy wyprodukować o 10% więcej arkuszy niż wynika z nakładu podstawowego:
1 000 × 1,10 = 1 100 arkuszy.
Wynik jest już liczbą całkowitą, więc nie trzeba dodatkowego zaokrąglania (w praktyce i tak zamawia się pełne arkusze).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "1 000 arkuszy" pomija naddatek technologiczny, czyli nie uwzględnia realiów produkcji (straty/rozruch).
- "1 200 arkuszy" to zawyżenie o 20% zamiast o 10% (często błąd zbyt "ostrożnego" doliczania zapasu bez rachunku).
- "1 400 arkuszy" jest jeszcze bardziej zawyżone i nie wynika ani z 10% naddatku, ani z typowej impozycji A4 na A1/A1+.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze policz ile użytków mieści się na arkuszu, potem przelicz nakład na arkusze, a dopiero na końcu zastosuj procent naddatku.
