W tym zadaniu trzeba połączyć odczyt z rzutu i przekroju z zasadą przedmiarowania ścian. Najpierw wyznacza się powierzchnię brutto ścianek działowych jako iloczyn długości w świetle i wysokości w świetle.
Z rysunku wynika, że są 3 identyczne segmenty ścianki, a każdy ma długość 5,00 m oraz wysokość 3,00 m. Powierzchnia jednego segmentu to 5,00×3,00=15,00 m². Dla trzech segmentów: 3×15,00=45,00 m² (to jest powierzchnia brutto).
Następnie rozpatruje się otwory. Zastosowana w zadaniu reguła jest taka, że odlicza się tylko otwory o powierzchni większej niż 0,5 m². W każdym segmencie są dwa otwory: drzwiowy 1,00×2,10=2,10 m² oraz okienny 0,50×0,50=0,25 m².
- Otwór drzwiowy ma 2,10 m², więc przekracza 0,5 m² i musi zostać odjęty.
- Otwór okienny ma 0,25 m², więc nie przekracza 0,5 m² i nie jest odliczany w tym sposobie obmiaru.
Łączna powierzchnia do odjęcia to 3×2,10=6,30 m². Ostatecznie powierzchnia netto ścianek: 45,00−6,30=38,70 m².
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Wynik 37,95 m² odpowiada typowemu błędowi: odjęciu także małych otworów okiennych (3×0,25=0,75 m²), mimo że są poniżej progu 0,5 m². Wyniki 42,45 m² i 43,20 m² zwykle wynikają z błędnego odczytu wymiarów (np. przyjęcia innej długości segmentu) albo pominięcia części odliczeń za drzwi.
W praktyce przedmiaru warto wykonać kontrolę: policzyć brutto, wypisać wszystkie otwory z ich polami i dopiero na końcu zdecydować, które spełniają kryterium odliczenia.