KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2025

PYTANIE NR 22.
Oblicz objętość betonu, którą należy zamówić, do wykonania belki typu T przedstawionej na rysunku, wiedząc że norma zużycia betonu wynosi 1,020 m3/m3.
Ilustracja przedstawia rysunek techniczny belki typu T, który jest częścią pytania egzaminacyjnego dotyczącego obliczenia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć ilość betonu do zamówienia, oblicza się najpierw objętość geometryczną belki: pole przekroju teowego (półka + środnik) mnoży się przez długość. Następnie wynik koryguje się normą zużycia 1,020, czyli mnoży przez 1,020 (naddatek na straty). Otrzymuje się 1,377 m3.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach tego typu trzeba rozróżnić objętość geometryczną elementu od ilości betonu do zamówienia. Najpierw liczy się czystą geometrię, a dopiero potem uwzględnia się współczynnik zużycia (naddatek technologiczny).

  • Krok 1: odczyt danych z rysunku – z rysunku belki typu T odczytuje się wymiary półki (szerokość i grubość) oraz środnika (szerokość i wysokość), a także długość belki. Przed obliczeniami wszystkie wymiary należy sprowadzić do metrów.
  • Krok 2: pole przekroju poprzecznego – przekrój teowy traktuje się jako sumę dwóch prostokątów: półki oraz środnika (bez podwójnego liczenia części wspólnej). Najczęściej liczy się: pole półki + pole środnika poniżej półki.
  • Krok 3: objętość geometryczna – objętość belki to pole przekroju pomnożone przez długość: Vgeom = A · L.
  • Krok 4: norma zużycia betonu – skoro norma wynosi 1,020 m3/m3, oznacza to, że na 1 m3 geometrii trzeba zamówić 1,020 m3 mieszanki. Zatem: Vzam = Vgeom · 1,020. Wynik końcowy to 1,377 m3.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Zwykle wynik znacząco różniący się od poprawnego powstaje przez jeden z typowych błędów:

  • Pominięcie współczynnika 1,020 – wtedy otrzymuje się zaniżoną wartość (zamówienie bez naddatku).
  • Błąd jednostek – np. wzięcie wymiarów w cm jak w m daje zawyżenie nawet o rząd wielkości.
  • Nieprawidłowe pole przekroju – np. dodanie dwóch prostokątów bez uwzględnienia, że część środnika "wchodzi" w obszar półki, albo przyjęcie niewłaściwej wysokości środnika.
  • Błąd w długości elementu – pomylenie długości w m z długością w cm/mm lub odczytanie innego wymiaru z rysunku.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu Vgeom zawsze sprawdź, czy polecenie pyta o objętość elementu, czy o ilość do zamówienia. Gdy podany jest współczynnik zużycia, prawie zawsze trzeba wykonać dodatkowe przemnożenie przez ten współczynnik.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pole przekroju teowego licz jako sumę pól prostokątów: półki i środnika (części środnika poniżej półki). Uważaj, aby nie dodać dwa razy fragmentu, który geometrycznie należy już do półki. Wszystkie wymiary przelicz na metry przed liczeniem.
Współczynnik 1,020 oznacza naddatek na straty technologiczne (np. transport, ubytek w pompie, resztki w gruszce). Objętość geometryczna elementu nie jest równa ilości do zamówienia, więc wynik trzeba przemnożyć przez 1,020, aby zamówienie nie było zaniżone.
To stosunek "ile m3 betonu trzeba zużyć/zamówić na 1 m3 gotowego elementu". Gdy wartość jest większa od 1 (np. 1,020), oznacza to, że trzeba zamówić więcej niż wynika z geometrii, bo część betonu nie trafi do elementu.
Najczęściej pojawia się: pominięcie mnożenia przez 1,020, błędne zsumowanie pól półki i środnika (podwójne liczenie), brak zamiany cm/mm na m oraz pomylenie długości belki. Pomaga zapisanie obliczeń w krokach: pole → objętość → współczynnik zużycia.
Najpierw liczysz objętość geometryczną belki (pole przekroju razy długość). Dopiero potem przeliczasz na ilość do zamówienia, stosując normę zużycia/naddatek. Taki układ minimalizuje pomyłki i pozwala łatwo sprawdzić, na którym etapie powstał błąd.
Zrób szybkie oszacowanie: przekrój belki w budownictwie często ma pole rzędu setnych części m2. Po pomnożeniu przez długość (np. kilka metrów) objętość zwykle wychodzi w dziesiątych częściach m3 do kilku m3. Jeśli masz kilkadziesiąt m3, to zwykle błąd jednostek.
Stosuj stałe przeliczniki: mm → m (dzielisz przez 1000), cm → m (dzielisz przez 100). Dopiero w metrach liczysz pole w m2, a następnie objętość w m3. To ogranicza błędy o rząd wielkości, które są najczęstsze w zadaniach obliczeniowych.
W praktyce naddatek stosuje się prawie zawsze: przy pompowaniu, długim transporcie, skomplikowanym deskowaniu, dużej liczbie przerw roboczych czy ryzyku rozsegregowania. Zamówienie "na styk" często kończy się brakiem betonu na dokończenie elementu i problemami technologiczno-organizacyjnymi.
Najprościej: policz pole półki jako (szerokość półki × grubość półki). Następnie policz tylko tę część środnika, która jest poniżej półki (szerokość środnika × wysokość środnika bez grubości półki). Dzięki temu część wspólna nie pojawi się w obliczeniach dwa razy.
Minimalny zestaw to: dodawanie/odejmowanie pól prostokątów (figura złożona), mnożenie przez długość (objętość), a na końcu mnożenie przez współczynnik 1,020 (naddatek). Jeśli w odpowiedziach są duże różnice, zwykle ktoś pominął jeden z tych kroków albo źle przeliczył jednostki.
info

Statystycznie 35% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby wyznaczyć ilość betonu do zamówienia, oblicza się najpierw objętość geometryczną belki: pole przekroju teowego (półka + środnik) mnoży się przez długość.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do przedmiarowania i obmiarowania robót budowlanych (działy: roboty betonowe/żelbetowe)
  • Zbiory zadań z geometrii praktycznej i obliczeń budowlanych (pola figur złożonych, objętości)
  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ dotyczące przekrojów belek (prostokątny, teowy, dwuteowy) i obliczeń ilościowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego