Rezystancję jednorodnego przewodu o stałym przekroju oblicza się ze wzoru R = ρ·l/A, gdzie:
- ρ – rezystywność materiału (dla miedzi podana w treści) w jednostce Ω·m,
- l – długość przewodu w metrach,
- A – pole przekroju poprzecznego w m2.
Krok 1: ujednolicenie jednostek
l = 1 km = 1000 m.
A = 10 mm2. Ponieważ 1 mm = 10-3 m, to 1 mm2 = 10-6 m2.
Zatem A = 10·10-6 m2 = 1·10-5 m2.
Krok 2: podstawienie do wzoru
R = (1,72·10-8 Ω·m · 1000 m) / (1·10-5 m2)
R = (1,72·10-5 Ω·m2) / (1·10-5 m2) = 1,72 Ω.
Dlaczego pozostałe wyniki są niepoprawne?
- Wynik 17,2 Ω typowo wynika z pomyłki o rząd wielkości (np. błędne przeliczenie przekroju lub zgubienie zera w notacji wykładniczej).
- Wynik 172 Ω najczęściej pojawia się, gdy ktoś nie przeliczy mm2 na m2 albo wykona przeliczenie w niewłaściwą stronę, co zawyża opór.
- Wynik 1 720 Ω zwykle jest skutkiem skumulowanych błędów jednostek (np. błędne potraktowanie 1 km jako 10 000 m lub wielokrotne przesunięcie przecinka w wykładnikach).
Wskazówka egzaminacyjna: przed liczeniem sprawdź, czy po skróceniu jednostek dostajesz Ω. Jeśli w obliczeniach zostaje "m" lub "mm", to znaczy, że jednostki nie zostały poprawnie ujednolicone.