Przemieszczenie poziome punktu kontrolowanego to zmiana jego położenia w planie pomiędzy dwiema epokami pomiaru: wyjściową (t0) i kontrolną (t1). W praktyce geodezyjnej jest to podstawowa wielkość w monitoringu obiektów ziemnych (np. nasypów), pozwalająca ocenić, czy zachodzą istotne ruchy gruntu.
Aby poprawnie obliczyć przemieszczenie poziome punktu P, postępuje się typowo w następujący sposób:
- odczytuje się dane opisujące położenie punktu P w epokach t0 i t1 (najczęściej współrzędne X,Y albo różnice położeń wynikające z konstrukcji pomiarowej),
- wyznacza się przyrosty położenia w planie: ΔX = X(t1) − X(t0) oraz ΔY = Y(t1) − Y(t0),
- oblicza się wartość przemieszczenia poziomego jako długość wektora przesunięcia: d = √(ΔX² + ΔY²),
- kontroluje się jednostki i zaokrąglenie (wynik podaje się w metrach zgodnie z danymi w zadaniu).
W tym zadaniu, po wykonaniu powyższych kroków na danych z pomiaru wyjściowego i kontrolnego, otrzymuje się wartość 0,50 m.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi rezultatami błędów rachunkowych lub interpretacyjnych:
- Wartości większe (np. 0,85 m lub 1,10 m) mogą wynikać z pomylenia epok (odjęcie w odwrotną stronę połączone z błędnym sumowaniem modułów) albo z dodania składowych zamiast obliczenia długości wektora.
- Wartość mniejsza (np. 0,35 m) często pojawia się, gdy uwzględni się tylko jedną składową przesunięcia (np. tylko ΔX) lub gdy błędnie przeliczy się jednostki (cm → m) i zaniży wynik.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi sprawdź, czy liczysz poziome przemieszczenie (plan), a nie zmianę wysokości, oraz czy wynik ma sens w kontekście geometrii sytuacji z zadania.
