Aby obliczyć współrzędne X i Y punktu końcowego rozjazdu w torze zasadniczym, należy odczytać z rysunku dane geometryczne (np. długości odcinków, kąty/kierunki lub inne informacje pozwalające wyznaczyć przesunięcie punktu w układzie współrzędnych).
Następnie postępuje się typowo w dwóch krokach:
- Wyznaczenie przyrostów współrzędnych – oblicza się ΔX i ΔY odpowiadające przejściu od punktu nawiązania do punktu szukanego (zależnie od kierunku, zwrotu i długości). W praktyce oznacza to rozłożenie przesunięcia na składowe równoległe do osi X i osi Y.
- Dodanie przyrostów do współrzędnych punktu znanego – współrzędne punktu końcowego to: Xp = X0 + ΔX oraz Yp = Y0 + ΔY (z zachowaniem znaków przyrostów wynikających ze zwrotu).
Odpowiedź "Xp = 350,00 m; Yp = 234,50 m" jest spójna z tym schematem: wskazuje, że obliczone przyrosty zostały prawidłowo zastosowane oraz że zachowano poprawną kolejność zapisu współrzędnych.
Pozostałe odpowiedzi reprezentują typowe błędy:
- "Xp = 350,00 m; Yp = 218,98 m" sugeruje błąd w obliczeniu jednej składowej (najczęściej pomyłka w danych z rysunku, pominięcie części przesunięcia albo błąd znaku przyrostu), przez co punkt trafia na inną pozycję w osi Y.
- "Xp = 234,50 m; Yp = 350,00 m" to klasyczna zamiana osi – poprawne liczby pojawiają się, ale przypisane są do niewłaściwych współrzędnych (mylenie konwencji X/Y).
- "Xp = 218,98 m; Yp = 350,00 m" łączy dwa mechanizmy błędu: jednocześnie wskazuje inną wartość jednej składowej oraz zamianę osi, co zwykle wynika z niekontrolowanego przepisywania wartości i braku weryfikacji wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach zawsze wykonaj krótką kontrolę sensowności – czy punkt leży w torze zasadniczym (zgodnie z rysunkiem), czy przesunięcia mają właściwy zwrot oraz czy nie doszło do zamiany X z Y.
