KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2020 (test 2)

PYTANIE NR 38.
Oblicz wychylenie osi komina na poziomie 3 względem poziomu odniesienia na podstawie danych przedstawionych na szkicu.
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek komina z zaznaczonymi poziomami i wartościami wychylenia w milimetrach.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wychylenie osi na danym poziomie wyznacza się jako odchyłkę osi komina na "poziomie 3" względem osi/poziomu odniesienia wskazanego na szkicu.
Poprawny wynik powinien wynikać z odczytu wartości ze szkicu i obliczenia różnicy w tych samych jednostkach (mm), z zachowaniem poziomu odniesienia.

Pełne wyjaśnienie:

Wychylenie osi komina to miara odchyłki osi obiektu od przyjętego odniesienia (najczęściej osi/pionu przechodzącego przez punkt odniesienia lub osi wyznaczonej na poziomie bazowym). W zadaniach tego typu szkic przedstawia zwykle położenie osi (lub punktów na obwodzie) na kilku poziomach oraz jednoznacznie wskazany poziom odniesienia.

Aby poprawnie policzyć wychylenie na "poziomie 3", należy wykonać te kroki:

  1. Odczytać ze szkicu dane potrzebne do wyznaczenia położenia osi na poziomie 3 (np. przesunięcie w kierunku X/Y albo odchyłkę w jednym kierunku).
  2. Odczytać analogiczną informację dla poziomu odniesienia (lub wartość, względem której liczymy różnicę).
  3. Obliczyć różnicę położeń osi: wychylenie = położenie na poziomie 3 − położenie na poziomie odniesienia (często interesuje nas wartość bezwzględna).
  4. Sprawdzić jednostki: wszystkie odczyty muszą być w mm; jeśli szkic lub dane podają inne jednostki, trzeba je przeliczyć.

Odpowiedź "20 mm" jest poprawna, jeżeli dokładnie taka różnica wynika z danych ze szkicu po odniesieniu do poziomu bazowego. Pozostałe propozycje (15 mm, 5 mm, 25 mm) odpowiadają typowym pomyłkom: pominięciu poziomu odniesienia, błędnemu odejmowaniu, zaokrągleniu lub odczytaniu niewłaściwego wymiaru ze szkicu.

Na egzaminie warto stosować prostą kontrolę: zapisać krótko, co odejmujemy od czego, dopisać jednostki przy każdej wartości oraz na końcu ocenić, czy wynik jest realistyczny w kontekście skali rysunku i wielkości odchyłek obiektów wysokich.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wychylenie osi komina to odchyłka położenia osi (środka) komina na danym poziomie względem przyjętego odniesienia, np. osi/pionu wyznaczonego na poziomie bazowym. W praktyce jest to różnica położeń (w mm lub cm) odczytanych/wyliczonych z pomiaru i przedstawionych na szkicu.
Najczęściej liczy się je jako różnicę położenia osi na poziomie 3 i położenia osi na poziomie odniesienia: wychylenie = wartość(poziom 3) − wartość(poziom odniesienia). Trzeba dopilnować, by obie wartości były w tych samych jednostkach i by odczytać je z właściwych oznaczeń na szkicu.
Poziom odniesienia definiuje "zero", względem którego porównujesz odchyłki. Bez niego łatwo pomylić wartość lokalnego przesunięcia z faktycznym wychyleniem osi. Na egzaminie pominięcie poziomu odniesienia zwykle prowadzi do wyniku o kilka–kilkanaście mm innego niż prawidłowy.
Potrzebujesz co najmniej dwóch informacji: położenia osi na analizowanym poziomie (tu: poziom 3) oraz położenia osi na poziomie odniesienia. Na szkicach mogą to być przesunięcia w jednym kierunku, współrzędne punktów lub odległości do osi. Kluczowe jest odczytanie tej samej wielkości dla obu poziomów.
W praktyce pojęcia są bliskie, ale zależą od sposobu definicji w zadaniu. "Wychylenie osi" zwykle opisuje przesunięcie osi na danym poziomie względem odniesienia (w mm). "Odchyłka od pionu" bywa rozumiana jako miara nachylenia (np. relacja przesunięcia do wysokości). W tym typie zadań najczęściej liczy się przesunięcie liniowe.
Typowe błędy to: odczyt niewłaściwego wymiaru (np. nie z tego poziomu), pominięcie poziomu odniesienia, pomylenie kierunków i znaków (lewo/prawo), oraz nieuwzględnienie skali/ jednostek. Pomaga zapisanie kroków rachunku i dopisywanie jednostek przy każdej liczbie.
To zależy od polecenia i kontekstu szkicu. Jeśli pytanie mówi tylko o "wychyleniu" w mm, często oczekuje się wartości bezwzględnej (modułu). Jeśli szkic rozróżnia kierunki (np. na wschód/zachód), w dokumentacji technicznej bywa istotny znak. Na egzaminie czytaj uważnie, czy pytają o kierunek, czy o samą wartość.
Wykonuje się je m.in. przy odbiorach powykonawczych, okresowej kontroli stanu technicznego, po zdarzeniach mogących wpłynąć na stateczność (np. osiadania), a także w monitoringu przemieszczeń. Wyniki służą do oceny bezpieczeństwa i zgodności z wymaganiami projektu lub instrukcjami utrzymania obiektu.
W praktyce wykorzystuje się m.in. tachimetry/teodolity do obserwacji kierunków i wyznaczania położeń punktów na różnych wysokościach, a także metody oparte o pomiary wysokościowe, zależnie od przyjętej technologii. Ważniejsze od nazwy instrumentu jest poprawne odniesienie wyników do osnowy i poziomu odniesienia.
Ćwicz schemat: odczyt danych → zapis wzoru/różnicy → kontrola jednostek → wynik z jednostką. Rób krótkie notatki na brudno, aby nie zgubić poziomu odniesienia. Rozwiązuj zadania na szkicach, bo większość błędów wynika z interpretacji rysunku, a nie z samego odejmowania.
info

Około 53% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji inżynieryjnej: kontrola pionowości i przemieszczeń obiektów
  • Zadania ćwiczeniowe: obliczanie odchyłek i różnic wysokości z rysunków/szkiców
  • Instrukcje szkolne dot. opracowania szkiców polowych i obliczeń kontrolnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego