KWALIFIKACJA BUD18 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 28.
Oblicz wysokość H punktu C w oparciu o dane zapisane na rysunku i w tabeli.
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek związany z pomiarami geodezyjnymi, co sugeruje kontekst egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość punktu C wyznacza się przez zastosowanie zależności: wysokość znanego punktu + algebraiczna suma różnic wysokości wynikających z danych z tabeli/rysunku. Kluczowe jest poprawne użycie znaków (dodawanie/odejmowanie) oraz zachowanie spójnych jednostek i zaokrąglenie końcowego wyniku do centymetrów.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach wysokościowych w geodezji (np. w opracowaniu wyników niwelacji) wysokość nieznanego punktu wyznacza się zawsze na podstawie danych wejściowych: wysokości punktu nawiązania oraz obserwacji zapisanych w tabeli i przedstawionych na rysunku (schemat stanowisk, kierunki celowania, oznaczenia punktów).

Idea obliczeń jest następująca: jeśli znamy wysokość punktu odniesienia, to wysokość punktu C otrzymujemy przez dodanie (lub odjęcie) odpowiednich różnic wysokości między kolejnymi punktami na drodze obliczeń. W praktyce oznacza to zsumowanie przyrostów wysokości zgodnie z ich znakiem (algebraicznie), a następnie dodanie tej sumy do wysokości początkowej.

Na co uważać:

  • Różnice wysokości muszą być liczone konsekwentnie zgodnie z przyjętą konwencją w tabeli (to typowe miejsce pomyłek).
  • Nie wolno mieszać odczytów lub mylić kolumn tabeli (np. odczytów dotyczących różnych punktów lub stanowisk).
  • Wynik powinien mieć sensowną skalę: odpowiedzi rzędu setek metrów są typowe, natomiast wartości skrajnie duże zwykle wskazują na błąd przestawienia cyfr, jednostek lub znaku.
  • Zaokrąglenie wykonuje się na końcu obliczeń, aby uniknąć kumulacji błędu.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź HC = 203,95 m?
Jest to wartość wynikająca z zastosowania powyższego schematu obliczeń do konkretnych danych z rysunku i tabeli: po zsumowaniu różnic wysokości zgodnie z ich znakiem oraz uwzględnieniu wysokości punktu nawiązania otrzymuje się dokładnie 203,95 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 203,79 m – typowy wynik błędu rachunkowego: pominięcie jednej składowej, błędne zaokrąglenie pośrednie lub pomylenie znaku dla jednego odcinka.
  • 306,51 m – najczęściej efekt niepoprawnego zestawienia danych (np. użycie niewłaściwej wysokości odniesienia albo dodanie wartości, która powinna być odjęta), co daje przesunięcie rzędu dziesiątek–set metrów.
  • 1053,42 m – wskazuje na poważną pomyłkę w zapisie (przestawienie cyfr/przecinka) albo zastosowanie nie tych wielkości co trzeba (np. potraktowanie odczytów jako wysokości bez przeliczenia).

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj kontrolę "zdroworozsądkową" (czy rząd wielkości jest realny) oraz kontrolę rachunkową (ponowne zsumowanie różnic), bo większość błędów wynika z jednego źle przepisanym znaku lub liczby.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wysokość punktu wyznacza się, dodając do wysokości punktu nawiązania algebraiczną sumę różnic wysokości z kolejnych odcinków/stanowisk. Kluczowe jest zachowanie znaków (plus/minus), spójnych jednostek oraz wykonanie kontroli rachunkowej przed zaokrągleniem wyniku.
Znak decyduje, czy punkt jest wyżej czy niżej od punktu odniesienia. Jeden błędny znak potrafi przesunąć wynik o kilka–kilkadziesiąt centymetrów lub więcej. Na egzaminie warto po każdym kroku dopisać, czy wysokość "rośnie" czy "maleje", aby uniknąć automatycznego dodawania.
HC to wysokość (rzędna wysokościowa) punktu oznaczonego literą C, zwykle podana w metrach w przyjętym układzie wysokościowym. W zadaniach egzaminacyjnych jest to wielkość obliczana na podstawie wysokości punktu znanego i pomierzonych różnic wysokości.
Stosuje się ją, gdy dojście do punktu obliczanego wymaga przejścia przez kilka etapów (np. kilka stanowisk instrumentu lub kilka punktów pośrednich). Zamiast liczyć wszystko od zera, sumuje się kolejne różnice wysokości i dodaje do wysokości początkowej, zachowując znaki.
Najczęściej są to: pomyłka w przepisaniu jednej liczby z tabeli, błędne zaokrąglenie wartości pośrednich, pominięcie jednego odcinka w sumowaniu lub zamiana znaku dla jednej różnicy wysokości. To typowe "małe" błędy, które dają odchyłkę rzędu kilkunastu centymetrów.
W typowych zadaniach szkolnych wysokości punktów mieszczą się w rozsądnym zakresie dla danego obszaru (zwykle setki metrów). Wynik ponad 1000 m często oznacza błąd gruby: przestawienie cyfr, błędne miejsce przecinka, użycie niewłaściwych danych albo potraktowanie odczytów jako wysokości bez właściwego przeliczenia.
Wykonaj dwa szybkie kroki: (1) kontrolę rachunkową – ponownie zsumuj różnice wysokości (najlepiej inną kolejnością), (2) kontrolę sensu – oceń, czy wysokość jest realistyczna i czy kierunek zmian wysokości zgadza się ze schematem na rysunku. To pomaga wyłapać błąd znaku.
W praktyce i na egzaminie bezpieczniej jest nie zaokrąglać pośrednich kroków (albo robić to konsekwentnie według polecenia), ponieważ zaokrąglenia mogą się kumulować. Najlepiej prowadzić rachunek na pełnych danych z tabeli, a dopiero wynik końcowy podać z wymaganą dokładnością (np. do 0,01 m).
Najczęściej rysunek pokazuje układ punktów i kolejność przejścia (np. skąd dokąd liczyć), ewentualnie oznaczenia stanowisk i kierunki obserwacji. Dzięki temu wiadomo, które różnice wysokości z tabeli należy zsumować oraz w jakiej kolejności. Bez rysunku łatwo pomylić odcinki.
Ćwicz na zestawach zadań, w których są: tabela obserwacji, schemat oraz różne punkty do wyznaczenia. Trenuj szczególnie: pilnowanie znaków, czytelny zapis obliczeń, kontrolę rachunkową i zaokrąglenia. Na egzaminie punkty często tracone są za drobny błąd przepisywania.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 68% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wysokość punktu C wyznacza się przez zastosowanie zależności: wysokość znanego punktu + algebraiczna suma różnic wysokości wynikających z danych z tabeli/rysunku.

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki szkolne z działu: niwelacja i obliczenia wysokościowe
  • Zestawy zadań maturalno-zawodowych/egzaminacyjnych z geodezji (niwelacja)
  • Instrukcje do ćwiczeń terenowych z niwelacji (arkusze obserwacyjne i opracowanie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego