W polskim systemie BHP podstawowa odpowiedzialność za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy spoczywa na pracodawcy. Obejmuje to także dostarczenie pracownikowi odzieży ochronnej oraz innych środków ochrony indywidualnej (ŚOI), dobranych do zagrożeń na stanowisku pracy. Kluczową zasadą jest to, że środki te mają być zapewnione nieodpłatnie i w sposób umożliwiający realną ochronę zdrowia i życia.
Odpowiedź "pracodawcy" jest poprawna, ponieważ to pracodawca:
- identyfikuje zagrożenia i wykonuje (lub zleca) ocenę ryzyka zawodowego,
- dobiera odzież ochronną/ŚOI adekwatnie do ryzyka (np. obuwie antypoślizgowe w magazynie, rękawice przy rozładunku),
- zapewnia pracownikom szkolenie z prawidłowego użytkowania ŚOI,
- organizuje utrzymanie w sprawności: konserwację, pranie, naprawy i wymianę zużytych elementów.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo wskazują podmioty o innych kompetencjach:
- "urzędach pracy" – urzędy pracy zajmują się m.in. pośrednictwem i instrumentami rynku pracy, a nie zapewnianiem wyposażenia BHP w konkretnym zakładzie pracy.
- "Państwowej Inspekcji Pracy" – PIP pełni rolę kontrolną i nadzorczą. Może sprawdzać, czy pracodawca wywiązuje się z obowiązków, ale nie dostarcza odzieży ochronnej pracownikom.
- "związkach zawodowych" – związki zawodowe reprezentują interesy pracowników i mogą uczestniczyć w dialogu o warunkach pracy, jednak nie przejmują ustawowego obowiązku finansowania i wydawania ŚOI.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: kto organizuje pracę i ponosi odpowiedzialność za BHP, ten zapewnia środki ochronne. Instytucje zewnętrzne mogą wspierać lub kontrolować, ale nie zastępują pracodawcy w realizacji tego obowiązku.
