Obowiązek szkolenia pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy jest elementem podstawowych obowiązków pracodawcy wynikających z prawa pracy. Z tego powodu właściwym źródłem przepisów, z których wynika taki obowiązek, jest Kodeks pracy, który ustanawia generalne zasady ochrony pracy, obowiązki pracodawcy i uprawnienia pracownika.
W praktyce spotyka się także akty wykonawcze (rozporządzenia), które mogą opisywać szczegółowy sposób organizowania szkolenia, jego rodzaje (np. wstępne i okresowe), wymagania programowe czy kwestie dokumentacyjne. Jednak pytanie dotyczy tego, z jakich przepisów wynika sam obowiązek zapewnienia szkolenia oraz zasady, że odbywa się ono w godzinach pracy i na koszt pracodawcy. To jest poziom regulacji typowy dla ustawy i prawa pracy, a nie dla prawa cywilnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Kodeksu cywilnego." – reguluje stosunki cywilnoprawne (np. umowy między równorzędnymi stronami), a nie obowiązki pracodawcy w ramach stosunku pracy i BHP.
- "Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej." – rozporządzenie może zawierać szczegóły dotyczące szkoleń, ale nie jest podstawowym, ogólnym źródłem obowiązku pracodawcy w obszarze BHP; to raczej doprecyzowanie zasad wykonania obowiązku wynikającego z prawa pracy.
- "Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej." – tego typu akty dotyczą zwykle zagadnień zdrowia lub warunków sanitarnych, a w kontekście szkolenia BHP pracowników nie stanowią typowej podstawy ogólnego obowiązku pracodawcy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się relacja pracodawca–pracownik i obowiązki organizacyjne (czas pracy, koszty, szkolenia), w pierwszej kolejności weryfikuje się prawo pracy oraz jego podstawowy akt, czyli Kodeks pracy. Dopiero potem rozważa się, czy istnieją przepisy wykonawcze precyzujące detale.
