W obróbce skrawaniem rozróżnia się ruch roboczy (główny), który bezpośrednio powoduje powstawanie wióra, oraz ruch posuwowy, który zapewnia kolejne "wejścia" ostrzy w materiał i ciągłość usuwania naddatku. To, który element układu (narzędzie czy przedmiot) wykonuje dany ruch, jest kluczowe do rozpoznania rodzaju obróbki.
Odpowiedź "frezowanie." jest poprawna, ponieważ w klasycznej kinematyce frezowania narzędzie (frez wieloostrzowy) wykonuje obrotowy ruch roboczy, a przedmiot realizuje ruch posuwowy (najczęściej poprzez przesuw stołu frezarki). Taki układ ruchów jest charakterystyczną definicją frezowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "struganie." – w struganiu ruch roboczy ma zwykle charakter posuwisto-zwrotny (prostoliniowy), a nie obrotowy. To proces kojarzony z ruchem tam i z powrotem.
- "dłutowanie." – podobnie jak struganie opiera się na ruchu posuwisto-zwrotnym narzędzia, więc opis obrotowego ruchu roboczego narzędzia nie pasuje do tej kinematyki.
- "przeciąganie." – w przeciąganiu narzędzie (przeciągacz) wykonuje przede wszystkim ruch postępowy, a skrawanie zachodzi kolejno zębami o narastającej wysokości; nie jest to proces definiowany przez obrotowy ruch roboczy narzędzia.
Warto też pamiętać o częstej pułapce egzaminacyjnej: w toczeniu sytuacja jest "odwrotna" (przedmiot ma ruch obrotowy jako roboczy, narzędzie posuw), a w wierceniu narzędzie zwykle wykonuje jednocześnie obrót i posuw, przy nieruchomym przedmiocie. Dlatego w tym pytaniu decydujące jest wskazanie: obrót narzędzia + posuw przedmiotu.