W opisie zadania kluczowe są dwa parametry geometryczne: bardzo duża średnica oraz mała wysokość (czyli detal "płaski", tarczowy). Dla takich przedmiotów najważniejsze jest zapewnienie pewnego mocowania i możliwości skrawania przy dużym promieniu, często także obróbki czoła oraz średnicy zewnętrznej.
Tokarka tarczowa jest przeznaczona właśnie do detali tarczowych o dużych średnicach. Konstrukcja tego typu obrabiarki sprzyja mocowaniu przedmiotu na tarczy/płycie (z wykorzystaniem odpowiednich uchwytów, łap lub przyrządów), co poprawia stabilność i bezpieczeństwo procesu. Dzięki temu łatwiej ograniczyć drgania i ryzyko wysunięcia detalu podczas toczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "kłowej" – tokarka kłowa jest kojarzona z obróbką elementów podpartych w kłach (np. wałków, tulei o większej długości). Przy bardzo dużej średnicy i małej wysokości podparcie w kłach zwykle nie jest właściwym rozwiązaniem, bo detal nie ma "długości" potrzebnej do takiego ustawienia.
- "uniwersalnej" – tokarka uniwersalna jest wszechstronna, ale w zadaniu chodzi o najlepsze dopasowanie do szczególnej geometrii (duża średnica, mała wysokość). Dla takich detali specjalizowana konstrukcja tarczowa jest typowym wyborem.
- "wielonożowej" – ta nazwa nie jest standardowym, jednoznacznym określeniem podstawowego typu tokarki do wskazanego zastosowania. Łatwo ją błędnie skojarzyć z "bardziej rozbudowaną" maszyną, ale nie wynika z tego dopasowanie do geometrii tarczowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa sugerujące detal "płaski" (mała wysokość) i "szeroki" (duża średnica), szukaj rozwiązań opartych o mocowanie na tarczy/płycie, a nie o podparcie w kłach.
