W druku 3D (wytwarzaniu addytywnym) proces wytworzenia detalu zwykle dzieli się na etapy: przygotowanie danych i parametrów, wykonanie wydruku oraz czynności wykonywane po wydruku. Właśnie ten ostatni etap – obróbka wykończeniowa – jest powszechnie określany terminem postprocessing (spotyka się także zapis "post-processing").
Pod pojęciem postprocessingu mieszczą się praktyczne operacje mające poprawić funkcjonalność i wygląd elementu, np.:
- usuwanie podpór i nadlewek,
- oczyszczanie powierzchni z pozostałości materiału,
- utwardzanie (np. po wydruku z żywic),
- szlifowanie, wygładzanie, piaskowanie,
- gruntowanie, malowanie, lakierowanie,
- montaż elementów, kontrola jakości i wymiarów.
Odpowiedź "3D-press" nie jest utrwalonym, standardowym określeniem etapu prac wykończeniowych; wygląda raczej na sztuczną nazwę nawiązującą do "press" w poligrafii. "3D-treatment" również nie funkcjonuje jako ustalony termin branżowy dla całego etapu po wydruku – jest zbyt ogólne i nie stanowi nazwy przyjętej w nomenklaturze. Z kolei "Prepress" to pojęcie z klasycznego procesu poligraficznego/DTP odnoszące się do przygotowalni (czynności przed drukiem), więc znaczeniowo jest przeciwne do obróbki wykonywanej po wydruku 3D.
Na egzaminie warto kojarzyć prostą regułę: pre- = przed, post- = po. Obróbka wykończeniowa po druku 3D to więc postprocessing.
