U klaczy ruja (estrus) to faza cyklu, w której samica wykazuje objawy świadczące o gotowości rozrodczej, a w układzie rozrodczym pojawiają się zmiany wynikające z dominacji estrogenów. Do typowych sygnałów należą m.in. zmiany zachowania w kierunku tolerowania zalotów, częstsze oddawanie moczu, unoszenie ogona oraz widoczne zmiany w obrębie sromu (np. zaczerwienienie, większa wilgotność). Dlatego opis unoszenia ogona i zaczerwienienia sromu jest spójny z rozpoznaniem estrus.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Anestrus oznacza okres bezrujowy (u klaczy często sezonowy). W tym czasie nie oczekuje się wyraźnych objawów rui ani nasilonych zmian w obrębie sromu typowych dla pobudzenia estrogenowego.
- Proestrus to pojęcie częściej eksponowane w opisie cyklu u niektórych gatunków; u klaczy w praktyce najczęściej operuje się podziałem na estrus i diestrus, a "proestrus" bywa niejednoznaczny klinicznie. Z samego opisu nie wynika wyraźnie faza przygotowawcza przed rują jako osobna jednostka.
- Diestrus jest fazą poowulacyjną, z przewagą progesteronu i zwykle mniejszą ekspresją zachowań rujowych. Zmiany typu intensywne zaczerwienienie sromu i aktywne sygnały (np. unoszenie ogona) są w tej fazie mniej typowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie dominują "sygnały rujowe" (aktywne zachowania i zmiany sromu), najpierw rozważ estrus. Jeśli opis wskazuje na brak objawów przez dłuższy czas, pasuje anestrus. Jeśli zwierzę "nie dopuszcza" i jest w fazie spokoju po owulacji, bardziej pasuje diestrus.
