Obudowa stalowego słupa wykonana z płyt gipsowo-kartonowych jest zaliczana do biernych zabezpieczeń przeciwpożarowych. Jej głównym zadaniem jest wydłużenie czasu nagrzewania elementu stalowego podczas pożaru. Stal szybko traci nośność wraz ze wzrostem temperatury, więc zastosowanie obudowy (okładziny) ma na celu ograniczyć dopływ ciepła do profilu i utrzymać parametry nośności przez wymagany czas.
Odpowiedź "przeciwogniowej" jest poprawna, bo opisuje funkcję związaną z zachowaniem odporności ogniowej elementu konstrukcyjnego. W praktyce takie obudowy wykonuje się jako system (określony układ płyt, grubości, mocowań i spoin), aby osiągnąć wymagany efekt ochronny.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego zastosowania:
- "akustycznej" – płyty g-k mogą poprawiać izolacyjność akustyczną przegród, ale przy obudowie słupa stalowego kluczowa jest ochrona w warunkach pożaru, a nie tłumienie dźwięków.
- "paroszczelnej" – paroszczelność dotyczy kontroli dyfuzji pary wodnej w przegrodach i wymaga zwykle odpowiednich folii/membran oraz szczelnych połączeń; nie jest to podstawowa rola obudowy ogniochronnej słupa.
- "termicznej" – izolacja termiczna w sensie użytkowym dotyczy ograniczania strat ciepła (np. w przegrodach zewnętrznych). W obudowie słupa celem nie jest komfort cieplny, tylko zachowanie nośności w pożarze, czyli funkcja przeciwogniowa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się słup stalowy i obudowa z płyt g-k, najczęściej chodzi o rozpoznanie zabezpieczenia przeciwpożarowego (ochrona bierna), a nie o własności użytkowe przegrody.
