W maszynie indukcyjnej obwód magnetyczny to część, w której zamyka się strumień magnetyczny wytwarzany przez uzwojenia stojana. Elementami obwodu magnetycznego są przede wszystkim rdzeń stojana oraz (w typowych silnikach) rdzeń wirnika, rozdzielone szczeliną powietrzną.
Rdzenie wykonuje się jako pakiet cienkich blach elektrotechnicznych (laminowanych). Taka budowa ma kluczowy cel praktyczny: ogranicza straty wiroprądowe w materiale rdzenia. Gdyby rdzeń był wykonany jako jednolity masywny element, zmienne pole magnetyczne indukowałoby w nim znaczne prądy wirowe, powodując nadmierne nagrzewanie i spadek sprawności. Pakiet blach zwiększa opór dla tych prądów i redukuje ich wartość.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Żeliwny odlew – żeliwo bywa stosowane na korpusy/obudowy lub elementy nośne, ale nie jest typowym materiałem rdzeni obwodu magnetycznego w maszynach indukcyjnych; ponadto "odlewem" nie realizuje się laminowania potrzebnego do ograniczania strat.
- Klatka aluminiowa – to element wirnika klatkowego odpowiedzialny za przewodzenie prądu w wirniku (obwód elektryczny wirnika). Nie jest to element obwodu magnetycznego, choć znajduje się w pobliżu strumienia.
- Aluminiowy odlew – aluminium jest materiałem dobrym przewodnikiem, ale nie ferromagnetykiem, więc nie stanowi rdzenia obwodu magnetycznego. Odlewy aluminiowe mogą dotyczyć np. części konstrukcyjnych lub technologii wykonania klatki, ale nie rdzenia magnetycznego.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: magnetyzm "prowadzi" rdzeń z blach, a prąd w wirniku "prowadzi" klatka. Rdzeń = pakiet blach, klatka = pręty i pierścienie (często aluminiowe) odpowiedzialne za obwód elektryczny wirnika.
