Ocena przydatności opakowania do użycia przy surowcach rybnych polega na sprawdzeniu, czy opakowanie nie jest uszkodzone i czy nie nosi oznak degradacji, które mogłyby zwiększać ryzyko zanieczyszczeń lub pogorszenia jakości surowca.
Odpowiedź "Puszka metalowa i skrzynka drewniana" jest prawidłowa, bo oba te opakowania w tabeli opisano jako spełniające podstawowe kryteria: puszka jest bez oznak korozji i bez wgnieceń (brak uszkodzeń i reakcji materiału), a skrzynka jest bez oznak pleśni i bez odprysków (brak widocznego skażenia biologicznego i brak uszkodzeń mogących powodować zanieczyszczenia fizyczne).
Nieprawidłowa jest odpowiedź "Wszystkie", ponieważ torba polietylenowa ma wady jednoznacznie dyskwalifikujące: dziury oznaczają brak szczelności i ryzyko przedostania się zanieczyszczeń, a wilgoć sprzyja rozwojowi drobnoustrojów i pogorszeniu warunków higienicznych. W praktyce taka torba nie zapewnia ochrony surowca w transporcie i magazynowaniu.
Odpowiedź "Puszka metalowa i torba polietylenowa" jest błędna, bo choć puszka spełnia kryteria, to uszkodzona i wilgotna torba nie powinna zostać dopuszczona. Podobnie błędna jest odpowiedź "Skrzynka drewniana i torba polietylenowa": skrzynka jest opisana jako prawidłowa, ale torba nadal stanowi źródło ryzyka.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach tabelarycznych czytaj wszystkie cechy "stan/uwagi" i traktuj uszkodzenia (dziury, pęknięcia), zawilgocenie oraz oznaki rozkładu materiału (korozja, pleśń) jako sygnały, że opakowanie nie spełnia wymagań higienicznych przy żywności.
