W otoskopii kluczowe jest rozróżnienie, gdzie znajduje się płyn oraz jaki jest wygląd błony bębenkowej. Prawidłowa błona bębenkowa jest zwykle perłowoszara i lekko wklęsła. W ostrym zapaleniu ucha środkowego typowo obserwuje się, że błona bębenkowa staje się zaczerwieniona, pogrubiała i wypukła (pod napięciem), ponieważ w jamie bębenkowej gromadzi się płyn/wysięk za błoną bębenkową. Taki zestaw cech najlepiej uzasadnia odpowiedź "Pacjent ma zapalenie ucha środkowego".
Odpowiedź "Pacjent ma perforację błony bębenkowej" jest nieprawidłowa, ponieważ perforacja oznacza ubytek w błonie bębenkowej (dziurę/szczelinę), często z widocznym prześwitem do jamy bębenkowej i niekiedy z wyciekiem. Sam opis "błona czerwona i wypukła" bez informacji o ubytku nie pozwala rozpoznać perforacji.
Odpowiedź "Pacjent ma niedosłuch przewodzeniowy" jest myląca, bo niedosłuch przewodzeniowy to objaw (skutek utrudnionego przewodzenia dźwięku), który może towarzyszyć zapaleniu ucha środkowego z płynem. Pytanie wymaga jednak interpretacji otoskopowej jako rozpoznania, a nie wskazania potencjalnego objawu funkcjonalnego.
Odpowiedź "Pacjent ma nadmiar woskowiny w uchu" jest nieprawidłowa, ponieważ woskowina dotyczy przewodu słuchowego zewnętrznego i w otoskopii widoczna jest jako czop/masy woskowinowe, które mogą zasłaniać błonę bębenkową. W tabeli opisano natomiast zmiany samej błony oraz obecność płynu za błoną, co wskazuje na patologię ucha środkowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się "płyn za błoną bębenkową" i "błona wypukła/pod napięciem", myśl o zapaleniu ucha środkowego. Jeśli płyn jest "w przewodzie zewnętrznym", rozważ raczej wyciek po perforacji lub zapalenie ucha zewnętrznego.
