Ocena ryzyka zawodowego ma charakter systemowy: jej celem jest rozpoznanie zagrożeń, oszacowanie ryzyka i zaplanowanie działań ograniczających ryzyko w całym zakładzie. Z tego powodu wykonuje się ją dla wszystkich stanowisk pracy (także administracyjnych, pomocniczych, technicznych), a nie tylko tam, gdzie zagrożenia są najbardziej "widoczne".
Odpowiedź "najbardziej zagrożonych stanowiskach" bywa wybierana intuicyjnie, bo w praktyce działania BHP często zaczyna się od obszarów o najwyższym ryzyku. To jednak dotyczy priorytetyzacji działań, a nie ograniczenia samego obowiązku oceny. Jeśli ocenia się ryzyko tylko w najtrudniejszych miejscach, pomija się stanowiska, na których również mogą występować istotne zagrożenia (np. ergonomiczne, psychospołeczne, poślizgnięcia/potknięcia, praca przy monitorze).
Odpowiedź "stanowiskach robotniczych" jest błędna, ponieważ ryzyko zawodowe dotyczy również pracy biurowej, nadzoru, utrzymania ruchu czy transportu wewnętrznego. Ograniczenie do stanowisk robotniczych zubaża obraz ryzyka i utrudnia zarządzanie profilaktyką.
Odpowiedź "wybranych stanowiskach" sugeruje dowolność wyboru, co jest typowym nieporozumieniem. W praktyce można ustalać harmonogram i kolejność (np. najpierw stanowiska o większym ryzyku), ale docelowo ocena powinna obejmować cały wykaz stanowisk funkcjonujących w zakładzie.
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy zakresu oceny ryzyka w zakładzie, najczęściej chodzi o kompletność i systemowość (wszystkie stanowiska), a nie selekcję.
