Ocena jakości/stanu wody na podstawie wyników badań chemicznych polega na porównaniu oznaczonych wartości z wartościami dopuszczalnymi oraz na poprawnej interpretacji znaczenia poszczególnych parametrów.
W przedstawionej tabeli pH wynosi 7,2. Jest to wartość bliska obojętnej, więc sama w sobie nie wskazuje na problem zakwaszenia ani silnej zasadowości. To jednak nie oznacza, że woda jest "czysta" – pH informuje tylko o odczynie, a nie o stężeniach związków biogennych czy innych zanieczyszczeń.
Kluczowy jest wynik dla azotanów: 55 mg/l. Dla wody przeznaczonej do spożycia przyjmuje się wartość dopuszczalną 50 mg/l, więc 55 mg/l stanowi przekroczenie. Już samo przekroczenie parametru normowanego jest podstawą do oceny, że woda nie spełnia wymagań jakościowych i można ją uznać za zanieczyszczoną w tym zakresie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Woda jest czysta, ponieważ jej pH jest neutralne" – to błąd wnioskowania: neutralne pH nie wyklucza zanieczyszczeń chemicznych. Można mieć prawidłowy odczyn i jednocześnie przekroczenia azotanów.
- "Woda jest zanieczyszczona, ponieważ zawiera zbyt dużo fosforanów" – fosforany są ważne środowiskowo (biogeny), ale w zależności od tego, czy oceniamy wodę do spożycia czy wodę powierzchniową, stosuje się różne kryteria. W tym zestawie danych jednoznaczny wniosek wynika z przekroczenia limitu azotanów.
- "Woda jest czysta, ponieważ zawartość azotanów i fosforanów jest w normie" – jest sprzeczne z danymi, bo azotany przekraczają wartość dopuszczalną (55 mg/l > 50 mg/l).
W praktyce technika ochrony środowiska taki wynik sugeruje potrzebę wskazania możliwych źródeł azotanów (np. spływ z pól, nawożenie) oraz podjęcia działań kontrolnych/naprawczych w ramach monitoringu i ochrony wód.
