Prądy błądzące to niepożądane prądy elektryczne rozpływające się w gruncie lub konstrukcjach przewodzących. Jeżeli taki prąd "wchodzi" i "wychodzi" z elementu metalowego (np. rurociągu stalowego), na powierzchni metalu mogą powstawać obszary o różnym potencjale. W miejscach, gdzie prąd opuszcza metal do elektrolitu (wilgotny grunt), zachodzą reakcje anodowe, co prowadzi do ubytku metalu, czyli korozji elektrochemicznej.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "gazowe stalowe"?
Sieci stalowe są przewodnikami i są podatne na korozję elektrochemiczną. W praktyce rurociągi stalowe (w tym gazowe) wymagają szczególnej dbałości o zabezpieczenia antykorozyjne, bo skutki perforacji mogą być bardzo groźne eksploatacyjnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "wodociągowe polietylenowe" – polietylen jest tworzywem sztucznym i nie ulega korozji elektrochemicznej jak metale. Może starzeć się lub ulegać uszkodzeniom mechanicznym, ale mechanizm "korozji od prądów błądzących" nie jest dla niego typowy.
- "ciepłownicze z polibutylenu" – analogicznie: polibutylen to tworzywo, nie metal. Prądy błądzące nie wywołują w nim typowego ubytku materiału jak w stali.
- "kanalizacyjne z polichlorku winylu" – PVC również jest tworzywem sztucznym, więc nie zachodzi korozja elektrochemiczna w rozumieniu oddziaływania prądów błądzących na metal.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się prądy błądzące, kluczowe jest rozróżnienie materiału. Mechanizm dotyczy przede wszystkim elementów przewodzących (metali), a nie rur z tworzyw.
