KWALIFIKACJA TWO3 - CZERWIEC 2020 (test 2)

PYTANIE NR 3.
Odchyłka pomiarowa sekcji płatowej prostej zamieszczonej na rysunku wynosi
Ilustracja składa się z dwóch głównych elementów: tabeli w górnej części oraz rysunku technicznego w dolnej części.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z rysunku odczytuje się wymiar 4500, który na rysunkach technicznych bez jednostki przyjmuje się jako 4500 mm, czyli 4,5 m. W tabeli tolerancji przedział "do 6,0 m" obejmuje 4,5 m, a odpowiadająca mu odchyłka pomiarowa wynosi ±1,5 mm, więc poprawna jest odpowiedź "±1,5".

Pełne wyjaśnienie:

"Odchyłka pomiarowa" (tolerancja wymiarowa) to dopuszczalny zakres, w jakim rzeczywisty wymiar elementu może różnić się od wymiaru nominalnego z dokumentacji. W budowie kadłubów jednostek pływających tolerancje rosną wraz z wymiarem elementu, bo zwiększają się wpływy: odkształceń spawalniczych, kumulacji błędów pomiaru oraz trudności w bazowaniu dużych detali.

Na rysunku technicznym podano wymiar 4500. Jeżeli na rysunku liniowym nie podano jednostki, w praktyce rysunku technicznego przyjmuje się milimetry, więc jest to 4500 mm, czyli 4,5 m. Następnie należy skorzystać z tabeli, w której kolumny opisują zakresy "Wymiar [m]": do 2,0; do 6,0; do 13,0; do 24,0. Wartość 4,5 m mieści się w zakresie powyżej 2,0 m i do 6,0 m, dlatego właściwa odchyłka z wiersza "Odchyłka pomiarowa [mm]" to ±1,5.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "±1,0" odpowiada najmniejszym elementom (do 2,0 m). To częsty błąd wynikający z nieuwzględnienia, że 4,5 m przekracza 2,0 m.
  • "±2,0" dotyczy większego zakresu (do 13,0 m). Wybranie tej wartości zwykle wynika z pomylenia przedziałów lub przyjęcia, że im większa liczba w tabeli, tym "bezpieczniej".
  • "±2,5" jest dla największych wymiarów (do 24,0 m). Tę odpowiedź wybiera się najczęściej przy błędzie jednostek lub przy mechanicznej tendencji do wybierania skrajnej tolerancji.

W praktyce kontrolnej, dla wymiaru nominalnego 4500 mm i tolerancji ±1,5 mm, akceptowalny zakres to 4498,5–4501,5 mm. Przekroczenie tolerancji może utrudnić spasowanie sekcji płatowej podczas montażu bloków kadłuba.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odchyłka pomiarowa (tolerancja) określa, o ile wymiar rzeczywisty może różnić się od nominalnego z dokumentacji. Zapis "±x" oznacza dopuszczalne odchylenie w górę i w dół. W kontroli jakości kadłuba porównuje się wynik pomiaru z zakresem dopuszczalnym.
W praktyce rysunku technicznego wymiary liniowe bez podanej jednostki interpretuje się jako milimetry. Dlatego 4500 odczytuje się jako 4500 mm (4,5 m). W tym zadaniu dodatkowo pomaga tabela, która używa "Wymiar [m]", więc trzeba myśleć w metrach.
Im większy element, tym trudniej go dokładnie bazować i mierzyć, a także większe są wpływy odkształceń (np. spawalniczych) i kumulacji błędów. Dlatego w praktyce stoczniowej dla większych wymiarów dopuszcza się większą odchyłkę, aby montaż był realny technologicznie.
Najpierw przelicz wymiar z rysunku na metry: 4500 mm = 4,5 m. Następnie wybierz zakres, który obejmuje tę wartość. Ponieważ 4,5 m jest większe niż 2,0 m i nie przekracza 6,0 m, wybiera się kolumnę "do 6,0", a z wiersza odchyłek odczytuje się tolerancję.
W tym typie tabeli nagłówki mogą mieć różne jednostki. W zadaniu "Wymiar" jest w metrach ("Wymiar [m]"), natomiast "Odchyłka pomiarowa" podana jest w milimetrach ("Odchyłka pomiarowa [mm]"). Trzeba więc rozdzielić: wymiar elementu dobiera kolumnę, a tolerancja jest wartością w mm.
Najczęstsze pomyłki to: błędne jednostki (np. uznanie 4500 za cm), wybór tolerancji "na oko" bez dopasowania do przedziału, mylenie wierszy i kolumn w tabeli oraz nieuwzględnienie, że progi typu 2,0 i 6,0 oznaczają zakres "do" danej wartości.
Wyznacz granice: 4500 mm − 1,5 mm = 4498,5 mm oraz 4500 mm + 1,5 mm = 4501,5 mm. Następnie zmierz element (np. taśmą, przymiarem, metodą bazowania) i porównaj wynik z tym zakresem. Wynik poza zakresem oznacza niezgodność.
Najczęściej podczas odbioru międzyoperacyjnego po wykonaniu cięcia i montażu usztywnień, przed sczepianiem do większego bloku oraz przed spawaniem końcowym. Wczesna kontrola pozwala uniknąć przeróbek na późniejszym etapie, gdy korekty są droższe i trudniejsze.
W praktyce stosuje się m.in. taśmy stalowe, przymiary, suwmiarki (dla mniejszych detali), kątowniki, poziomice, laser, a także przyrządy do bazowania i trasowania. Dobór narzędzia zależy od wielkości elementu, wymaganej dokładności oraz sposobu podparcia i dostępu do krawędzi.
PN-EN ISO 9013 dotyczy dokładności cięcia termicznego, czyli jednego z etapów wpływających na dokładność wykonania elementu. W zadaniu używa się tabeli tolerancji jako kryterium odbioru wymiarowego. W praktyce stoczniowej tolerancje mogą wynikać z norm, wytycznych technologicznych oraz standardów wewnętrznych.
info

Około 56% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Z rysunku odczytuje się wymiar 4500, który na rysunkach technicznych bez jednostki przyjmuje się jako 4500 mm, czyli 4,5 m."

Źródła:

  • Załączona ilustracja egzaminacyjna (tabela: "Wymiar [m]" oraz "Odchyłka pomiarowa [mm]", oraz rysunek z wymiarem 4500) – materiał źródłowy pytania.
  • PN-EN ISO 9013, norma dotycząca dokładności cięcia termicznego (odniesienie do dokładności wykonania/tolerancji w kontekście branżowym).

Materiały:

  • Podręcznik/kompendium z rysunku technicznego dla konstrukcji stalowych (zasady wymiarowania i jednostki).
  • Materiały szkolne z kontroli jakości w budowie kadłubów (tolerancje, pomiary, odbiory).
  • Norma PN-EN ISO 9013 (zakres i pojęcia związane z dokładnością wykonania/cięcia).

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego