KWALIFIKACJA MTL3 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 28.
Odczytaj z wykresu, jaka powinna być zawartość i rodzaj środka poślizgowego zastosowanego w procesie prasowania, aby wytrzymałość na zginanie wypraski z proszku żelaza wynosiła 14 ÷ 14,5 MPa.
Ilustracja przedstawia wykres słupkowy, który obrazuje zależność wytrzymałości na zginanie wyprasek z rozpyłanego proszku
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby odpowiedzieć poprawnie, należy z wykresu znaleźć przedział wytrzymałości na zginanie 14–14,5 MPa, a następnie odczytać odpowiadającą mu zawartość oraz rodzaj środka poślizgowego.
Odczyt z właściwej krzywej wskazuje na 0,15% stearynianu cynku; pozostałe propozycje odpowiadają innym zakresom na wykresie.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza umiejętność interpretacji wykresu technologicznego używanego w metalurgii proszków. Zadanie polega na dobraniu takiej zawartości i rodzaju środka poślizgowego (smaru), aby wytrzymałość na zginanie wypraski z proszku żelaza mieściła się w przedziale 14–14,5 MPa.

Poprawna procedura odczytu wygląda następująco:

  • Na osi wytrzymałości (zginanie) odnajdź zakres 14–14,5 MPa.
  • Przenieś odczyt na odpowiednią krzywą/serię zgodną z rodzajem środka poślizgowego (koniecznie sprawdź legendę).
  • Z osi odpowiadającej zawartości dodatku odczytaj wartość, która dla tego zakresu wytrzymałości spełnia warunek zadania.

Z wykresu wynika, że wymagany przedział wytrzymałości uzyskuje się dla 0,15% stearynianu cynku. Ta odpowiedź zawiera jednocześnie rodzaj środka poślizgowego i jego zawartość, czyli dokładnie to, czego wymaga polecenie.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • 0,5% stearynianu cynku – ta zawartość, według wykresu, odpowiada innemu poziomowi wytrzymałości niż wymagane 14–14,5 MPa (typowy błąd: wybór "często spotykanej" wartości bez sprawdzenia punktu na wykresie).
  • 0,5% kwasu stearynowego – mimo podobnego brzmienia nazw, jest to inny środek poślizgowy; odczyt z niewłaściwej krzywej lub pominięcie legendy prowadzi do błędnej odpowiedzi.
  • 1,0% stearynianu cynku – zbyt duża zawartość w odniesieniu do wskazanego na wykresie zakresu; częsty mechanizm błędu to zakotwiczenie na "większa ilość dodatku = lepszy efekt", co nie musi być prawdą dla właściwości mechanicznych.

Na egzaminie kluczowe jest, aby czytać zakres (14–14,5 MPa), a nie pojedynczy punkt, oraz aby zawsze zweryfikować, z której krzywej pochodzi odczyt (rodzaj środka poślizgowego).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Środek poślizgowy (smar) to dodatek do mieszanki proszków, który zmniejsza tarcie między proszkiem a ściankami matrycy oraz poprawia płynność zasypu. Ułatwia wypchnięcie wypraski i może wpływać na jej gęstość oraz wytrzymałość w stanie po prasowaniu.
Najpierw znajdź na osi wytrzymałości zakres 14–14,5 MPa, potem przejdź do krzywej odpowiadającej właściwemu środkowi poślizgowemu (sprawdź legendę). Następnie odczytaj z osi dodatku wartość, która odpowiada temu zakresowi, nie pomijając skali i jednostek.
Przedział oznacza dopuszczalny zakres wymagania technologicznego, a nie pojedynczy punkt. Na wykresie należy więc znaleźć obszar spełniający warunek, a nie "trafić" w jedną liczbę. To redukuje wpływ zaokrągleń i uczy poprawnej interpretacji tolerancji parametrów procesu.
To miara odporności wypraski na pękanie podczas obciążenia zginającego. W praktyce pomaga ocenić, czy wypraska przetrwa manipulację, transport i dalsze operacje (np. spiekanie) bez uszkodzeń. W zadaniach egzaminacyjnych jest to często parametr odczytywany z wykresów lub kart technologicznych.
Nie. To różne substancje, które mogą pełnić podobną funkcję smarującą, ale na wykresach technologicznych zwykle występują jako osobne serie/krzywe i mogą dawać inne efekty. Typowy błąd to wybór na podstawie podobnej nazwy zamiast odczytu z właściwej krzywej w legendzie.
Najczęstsze błędy to: pomylenie osi X i Y, nieuwzględnienie jednostek, odczyt z niewłaściwej krzywej (pominięcie legendy), a także odczyt pojedynczego punktu poza wymaganym przedziałem. Pomaga linijka i zaznaczanie pomocniczych linii do osi.
Większa ilość smaru nie zawsze poprawia wynik. Może pogarszać zagęszczenie, zmieniać warunki tarcia i prowadzić do obniżenia wybranych właściwości mechanicznych w stanie po prasowaniu. Dlatego w praktyce dobiera się zawartość na podstawie danych technologicznych (np. wykresów), a nie intuicji.
Wykresy doboru dodatków stosuje się przy uruchamianiu technologii, zmianie partii proszku, korekcie jakości (np. pęknięcia wyprasek) oraz przy optymalizacji procesu. Operator może otrzymać je w instrukcji stanowiskowej lub karcie technologicznej jako narzędzie do szybkich nastaw.
Sprawdź, czy odczyt pochodzi z właściwej krzywej (legendy), czy skala jest liniowa lub logarytmiczna oraz czy jednostki się zgadzają. Dobrą praktyką jest też odczyt kontrolny: zobacz, czy sąsiednie wartości na wykresie zachowują spójny trend i czy nie pomyliłeś podziałki.
Ćwicz odczyt z różnych typów wykresów: liniowych i punktowych, z kilkoma krzywymi oraz z legendą. Utrwal słownictwo: wypraska, prasowanie, smar/poślizg, wytrzymałość na zginanie. Na egzaminie działaj metodycznie: zakres → krzywa → odczyt wartości → kontrola jednostek.
info

Statystycznie 61% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Stearynian cynku" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Stearynian_cynku (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (PL): "Metalurgia proszków" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Metalurgia_proszk%C3%B3w (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z metalurgii proszków dotyczące prasowania i dodatków smarowych (skrypty szkolne/branżowe)
  • Ćwiczenia z interpretacji wykresów technologicznych (odczyt wartości, interpolacja, praca z legendą)
  • Instrukcje technologiczne zakładowe dla mieszanek proszków żelaza (karty mieszania i prasowania)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego