KWALIFIKACJA CHM5 - STYCZEŃ 2022 (test 2)

PYTANIE NR 27.
Odpady niebezpieczne przywieziono do spalarni 10 maja oraz pobrano z nich próbkę. Zgodnie z zamieszczonym fragmentem ustawy o odpadach próbkę odpadów niebezpiecznych należy przechować co najmniej do
Ilustracja przedstawia fragment ustawy dotyczącej odpadów, skupiający się na zarządzaniu odpadami niebezpiecznymi w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przepis wymaga przechowywania próbek co najmniej przez 1 miesiąc po termicznym przekształceniu (spaleniu) odpadów, a nie od dnia przyjęcia lub pobrania próbki.
Jeśli termiczne przekształcenie nastąpiło 13 maja, to minimalny termin upływa 13 czerwca.

Pełne wyjaśnienie:

W spalarni odpadów niebezpiecznych obowiązek dotyczący próbek nie polega jedynie na ich pobraniu, ale także na ich przechowywaniu przez minimalny czas. Z przytoczonego fragmentu wynika, że próbki pobrane przed rozładowaniem należy przechowywać co najmniej jeden miesiąc po termicznym przekształceniu odpadów. Kluczowe jest więc poprawne ustalenie, od jakiego zdarzenia liczymy ten okres.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: 13 czerwca?
Skoro miesiąc liczy się od dnia termicznego przekształcenia (spalenia), to przy założeniu, że spalanie danej partii nastąpiło 13 maja, minimalny termin przechowywania próbki upływa 13 czerwca. Jest to klasyczne zadanie z interpretacji przepisu i rachuby czasu: "miesiąc po zdarzeniu".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 20 maja – to tylko 10 dni po przyjęciu/próbkowaniu i zdecydowanie nie spełnia warunku "co najmniej miesiąc po termicznym przekształceniu". Taki wybór wynika zwykle z mylnego przekonania, że liczymy od przyjęcia.
  • 10 czerwca – ta data odpowiadałaby liczeniu "miesiąca" od 10 maja, czyli od przyjęcia lub pobrania próbki. Przepis jednak wiąże termin z termicznym przekształceniem, więc to błędny punkt startowy.
  • 17 maja – podobnie jak 20 maja, termin jest zbyt krótki i sugeruje liczenie od daty dostawy albo przypadkowe dodanie kilku dni, a nie pełnego miesiąca po spaleniu.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z przepisami zawsze podkreśl w tekście dwa elementy: (1) punkt startowy (tu: "po termicznym przekształceniu"), (2) minimalny okres (tu: "co najmniej jeden miesiąc"). Dopiero potem wykonuj obliczenia kalendarzowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To etap procesu w instalacji, w którym odpady są poddawane oddziaływaniu wysokiej temperatury (np. spalaniu) w celu ich unieszkodliwienia lub przekształcenia. W przepisie to właśnie to zdarzenie wyznacza moment, od którego liczy się minimalny czas przechowywania pobranych próbek.
Bo przepis wiąże obowiązek z możliwością późniejszej weryfikacji tego, co faktycznie zostało poddane procesowi w spalarni. Odpady mogą być przyjęte i zmagazynowane przed spaleniem, więc liczenie od pobrania mogłoby skrócić kontrolny okres po samym przekształceniu.
W praktyce kluczowe są: identyfikator partii odpadów, data przyjęcia, data pobrania próbki, data termicznego przekształcenia (spalenia) oraz data końca minimalnego okresu przechowywania. Bez tych danych trudno wykazać spełnienie obowiązku podczas kontroli.
Przyjmij jako punkt startowy dzień termicznego przekształcenia i dodaj 1 miesiąc kalendarzowy. Przykład: jeśli spalanie było 13 maja, minimalny termin upływa 13 czerwca. Nie zaczynaj liczenia od daty dostawy ani od pobrania próbki.
Tak. Przepis określa minimum ("co najmniej"). Przechowywanie dłużej może być uzasadnione organizacyjnie (np. dłuższe postępowania wyjaśniające) lub praktycznie (harmonogram kontroli), o ile zapewnione są warunki identyfikowalności i właściwe zabezpieczenie próbek.
Najczęściej: liczenie terminu od przyjęcia odpadów albo od pobrania próbki, a nie od termicznego przekształcenia; mylenie "miesiąca" z "30 dniami"; nieuwzględnienie, że odpady mogą czekać na spalenie; oraz nieuwaga na słowa "po" i "co najmniej".
Zgodnie z opisanym obowiązkiem próbkę pobiera się przed rozładowaniem odpadów, aby zweryfikować, czy odpady odpowiadają przekazanemu opisowi. Ma to znaczenie dowodowe i organizacyjne, bo próbka ma reprezentować przyjętą partię przed jej zmieszaniem lub dalszym przetworzeniem.
Data przywiezienia jest ważna ewidencyjnie, ale nie wyznacza początku minimalnego okresu przechowywania próbki. Ten okres zaczyna biec dopiero po termicznym przekształceniu (spaleniu) danej partii odpadów, bo tak wskazuje warunek czasowy w przepisie.
Stosuje się jednoznaczne oznakowanie (np. kod partii), powiązanie próbki z dokumentacją dostawy i wpis w rejestrze próbek. Dobrą praktyką jest też opis: rodzaj odpadu, data pobrania, data spalenia oraz osoba pobierająca. Bez spójnych identyfikatorów próbka traci wartość kontrolną.
Próbki umożliwiają późniejszą weryfikację w razie problemów (np. awarii, skarg, nieprawidłowości w emisjach) oraz podczas kontroli. To element zapewnienia jakości procesu i zgodności przyjmowanych odpadów z deklaracjami. Dzięki temu ogranicza się ryzyko niekontrolowanego oddziaływania instalacji na środowisko.
info

Statystycznie 53% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, art. 160 ust. 3 pkt 3, Dz.U. 2023 poz. 1587

Materiały:

  • Tekst jednolity ustawy o odpadach – dział dotyczący termicznego przekształcania odpadów i obowiązków prowadzących instalacje
  • Materiały dydaktyczne z gospodarki odpadami niebezpiecznymi (pobór i identyfikacja próbek, ścieżka partii odpadów)
  • Ćwiczenia z interpretacji przepisów: wskazywanie adresata normy, obowiązku i terminu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego