W warsztacie samochodowym podczas napraw i obsługi powstają różne rodzaje odpadów użytkowych: od "zwykłych" frakcji (np. zabrudzone czyściwa, opakowania) po odpady problemowe (np. zużyte płyny eksploatacyjne, filtry, elementy zawierające substancje niebezpieczne). Dlatego właściwą praktyką jest gromadzenie ich posegregowanych w odpowiednich pojemnikach – dobranych do rodzaju odpadu, szczelnych (gdy istnieje ryzyko wycieku) i ustawionych w miejscach ograniczających przypadkowe zmieszanie frakcji.
Odpowiedź "sprzedawać w punktach skupu surowców wtórnych" jest błędna, ponieważ nie każdy odpad warsztatowy jest surowcem wtórnym, a sam "skup" nie gwarantuje, że odpady zostaną przyjęte i zagospodarowane zgodnie z wymaganiami (szczególnie dotyczy to odpadów problemowych). Odpowiedź "przekazywać po każdej naprawie i obsłudze klientowi" jest nieprawidłowa: odpowiedzialność organizacyjna za odpady wytworzone w ramach usługi co do zasady spoczywa na warsztacie, a klient nie ma obowiązku ani przygotowania do ich magazynowania. Odpowiedź "sukcesywnie oddawać na wysypisko komunalne" również jest błędna, bo odpady warsztatowe często wymagają selekcji i właściwego przekazania; ponadto składowisko komunalne nie jest docelową drogą dla wielu frakcji, zwłaszcza odpadów problemowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wariant "segregować w odpowiednich pojemnikach", zwykle jest to poprawny kierunek w pytaniach o podstawy gospodarki odpadami w warsztacie, bo jest zgodny z zasadą selektywnej zbiórki i bezpiecznego magazynowania.
