Rękojmia za wady fizyczne lub prawne jest reżimem odpowiedzialności związanym z umową sprzedaży. Jej istotą jest to, że kupujący może kierować roszczenia do podmiotu, który sprzedał rzecz, gdy ujawnią się wady: (1) fizyczne (np. niezgodność z umową, uszkodzenie, brak właściwości) lub (2) prawne (np. rzecz należy do osoby trzeciej, jest obciążona prawem osoby trzeciej).
W treści pytania kluczowe są dwa warunki: przyczyna wady tkwiła w rzeczy przed jej wydaniem oraz wada ujawniła się w ustawowym okresie rękojmi. To wskazuje na odpowiedzialność sprzedawcy, bo to on jest stroną umowy sprzedaży i odpowiada wobec kupującego w ramach rękojmi.
- "Kupujący" nie jest właściwy, ponieważ to kupujący jest podmiotem uprawnionym do zgłoszenia roszczeń z rękojmi, a nie podmiotem, który z tego tytułu ponosi odpowiedzialność.
- "Spedytor" realizuje organizację przewozu i obsługę logistyczną (zależnie od umowy spedycji). Typowe roszczenia wobec spedytora dotyczą nienależytego wykonania usługi spedycyjnej, a nie wady prawnej lub fizycznej rzeczy jako przedmiotu sprzedaży.
- "Przewoźnik" odpowiada co do zasady za szkody w przesyłce powstałe w czasie przewozu (np. uszkodzenie, ubytek), czyli za szkodę transportową. To inny reżim niż rękojmia. Jeżeli wada wynika z właściwości rzeczy istniejących przed wydaniem, to nie jest to klasyczny przypadek odpowiedzialności przewoźnika z tytułu przewozu.
W praktyce spedytora to rozróżnienie jest bardzo ważne: klient może zgłaszać "reklamację" w sensie potocznym, ale Twoim zadaniem jest ustalić, czy problem dotyczy wady towaru (kierunek: sprzedawca/producent) czy szkody w transporcie (kierunek: przewoźnik/ubezpieczyciel, protokół szkody). Poprawne przypisanie odpowiedzialności przyspiesza obsługę kontrahenta i ogranicza ryzyko błędnego dochodzenia roszczeń.
