Prawidłowe jest wskazanie: rekonstrukcja. W ujęciu definicyjnym jest to odtworzenie obiektu zabytkowego lub jego części, gdy dysponuje się materiałem pozwalającym na możliwie wierne odtworzenie formy: planami, fotografiami, zachowanymi szczątkami (reliktami), opisami, przekazami lub tzw. formami pochodnymi. Kluczowe jest tu oparcie działań na źródłach, a celem jest przywrócenie utraconej postaci (w całości lub w fragmencie).
Odpowiedź "rewitalizacja" jest niepoprawna, ponieważ rewitalizacja odnosi się przede wszystkim do wyprowadzania obszaru/obiektu ze stanu kryzysowego i przywracania mu życia społeczno-gospodarczego oraz funkcji. Może obejmować prace przestrzenne, ale nie jest definicyjnie równoznaczna z odtwarzaniem zabytku na podstawie źródeł.
Odpowiedź "restauracja" bywa mylona z rekonstrukcją, jednak akcentuje ona przywracanie walorów (np. estetycznych, użytkowych) poprzez zabiegi w istniejącej substancji, a nie odtwarzanie utraconego obiektu z dokumentacji. W praktyce restauracja może współwystępować z innymi działaniami, ale sama nie oznacza wprost "odtworzenia na podstawie planów i fotografii".
Odpowiedź "rekompozycja" jest błędna, ponieważ dotyczy zmiany lub ponownego ukształtowania kompozycji (np. układu alei, osi widokowych, wnętrz krajobrazowych). Nie musi prowadzić do odtworzenia stanu historycznego; może być świadomą modyfikacją. Na egzaminie warto zapamiętać: gdy w treści pojawia się "odtworzenie na podstawie źródeł" – najczęściej chodzi o rekonstrukcję.
