Odwadnianie węglowych odpadów poflotacyjnych jest operacją, której celem jest możliwie skuteczne usunięcie wody z drobnoziarnistej zawiesiny (mułu) powstałej po flotacji. W praktyce oznacza to przejście z układu "ciało stałe + woda" do produktu o mniejszej wilgotności, co ułatwia transport, zagospodarowanie i składowanie oraz ogranicza obciążenie obiegu wodnego.
Odpowiedź "prasach filtracyjnych" jest właściwa, ponieważ prasa filtracyjna jest klasycznym urządzeniem do filtracyjnego odwadniania: wymusza przepływ cieczy przez przegrodę filtracyjną, zatrzymując cząstki stałe i tworząc placek filtracyjny. To bezpośrednio odpowiada istocie odwadniania osadów/odpadów poflotacyjnych.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych operacji technologicznych:
- "stożkach klasyfikujących" – stożek (hydroklasyfikator) wykorzystuje różnice prędkości opadania ziaren do klasyfikacji, czyli rozdziału na frakcje. Może zmieniać gęstość zawiesiny, ale nie jest typowym urządzeniem do końcowego odwadniania przez filtrację.
- "odpylaczach pulsacyjnych" – odpylacze pracują w układach gaz–pył, oczyszczając powietrze/Spaliny z cząstek stałych. Nie służą do rozdziału ciecz–ciało stałe, więc nie realizują odwadniania mułów poflotacyjnych.
- "osadzarkach wibracyjnych" – osadzarka jest urządzeniem do wzbogacania grawitacyjnego (rozdziału materiału na podstawie gęstości i ziarnistości w pulsującym/poruszanym ośrodku). Nie jest to urządzenie do filtracji ani typowego odwadniania odpadów poflotacyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "odwadnianie" lub "filtracja", szukaj urządzeń, które mają przegrodę filtracyjną i pracują różnicą ciśnień (np. prasa, filtr). Gdy pojawia się "klasyfikacja" – myśl o stożkach/hydrocyklonach, a przy "odpylaniu" – o urządzeniach wentylacyjno-filtracyjnych dla gazów.
