W kotłach fluidalnych (spalanie w złożu fluidalnym) istotną zaletą technologiczną jest możliwość pierwotnego ograniczania emisji SO2, czyli bezpośrednio w komorze spalania. Osiąga się to przez dodatek sorbentu (zwykle opartego o związki wapnia, np. wapień/dolomit), który jest podawany wraz z paliwem do złoża. Dzięki intensywnemu mieszaniu i dobremu kontaktowi faz w złożu sorbent reaguje z produktami spalania siarki, prowadząc do powstawania stałych produktów (siarczanów/siarczynów wapnia) zatrzymywanych w popiele.
Odpowiedź "podawanie sorbentu wraz z węglem" jest więc poprawna, bo opisuje typowe odsiarczanie in-situ w technologii fluidalnej: sorbent trafia do złoża razem z paliwem i wiąże związki siarki jeszcze przed wylotem spalin z kotła.
Pozostałe propozycje są mylące z punktu widzenia najczęściej nauczanego mechanizmu w kotłach fluidalnych:
- "wdmuchiwanie sorbentu przez specjalne dysze" sugeruje rozwiązanie techniczne, które może kojarzyć się z dozowaniem reagentów, ale nie oddaje standardowej idei podawania sorbentu razem z paliwem do złoża jako podstawowego sposobu redukcji SO2 w FBC.
- "zgazowanie węgla przed wprowadzeniem do kotła" dotyczy innej technologii konwersji paliwa (procesu zgazowania), a nie bezpośredniego ograniczania emisji siarki w kotle fluidalnym podczas spalania.
- "wzbogacanie węgla przed wprowadzeniem do kotła" może poprawiać jakość paliwa, ale nie jest charakterystycznym mechanizmem ograniczania emisji SO2 w kotłach fluidalnych; kluczowym rozwiązaniem jest reakcja sorbentu w złożu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: fluidalny = mieszane złoże + możliwość odsiarczania w palenisku, czyli dodatek sorbentu do złoża równolegle z podawaniem paliwa.
