Prawo rzeczowe obejmuje m.in. własność oraz ograniczone prawa rzeczowe. Kluczowe jest kryterium "ograniczenia": ograniczone prawa rzeczowe dają uprawnionemu tylko określony zakres władztwa nad cudzą rzeczą (np. korzystanie w oznaczony sposób albo zabezpieczenie wierzytelności), podczas gdy własność jest prawem najszerszym.
Odpowiedź "własność" jest poprawna, ponieważ własność stanowi podstawowe, pełne prawo rzeczowe: uprawnia właściciela do korzystania z rzeczy i rozporządzania nią w granicach prawa. Nie jest więc "ograniczonym" prawem rzeczowym.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi przykładami ograniczonych praw rzeczowych:
- "służebność" – uprawnia do oznaczonego korzystania z cudzej nieruchomości lub obciąża nieruchomość na rzecz osoby; zakres jest z definicji ograniczony do konkretnego uprawnienia.
- "hipoteka" – służy zabezpieczeniu wierzytelności na nieruchomości; wierzyciel nie staje się właścicielem, ma jedynie prawo zaspokojenia się z obciążonej rzeczy według reguł prawa.
- "zastaw" – także jest formą zabezpieczenia wierzytelności na rzeczy lub prawie; daje uprawnienie do zaspokojenia się z przedmiotu zastawu, ale nie przenosi własności.
Typowa pułapka w takich pytaniach polega na tym, że hipoteka i zastaw "dotykają" własności (obciążają rzecz należącą do kogoś), więc część osób automatycznie wrzuca własność do tej samej kategorii. Warto zapamiętać prostą regułę: ograniczone prawa rzeczowe = konkretne uprawnienie na cudzej rzeczy, natomiast własność = najszersze władztwo nad własną rzeczą.
