Pytanie dotyczy cechy hodowlanej, która pomaga zminimalizować straty pszczół zimą. W praktyce pasiecznej kluczowe jest, aby rodzina dobrze przeszła okres bezpożytkowy: utrzymała odpowiednią liczebność, sprawnie gospodarowała zapasami i nie uległa nadmiernemu osypowi. Tę zdolność opisuje pojęcie zimotrwałości.
Odpowiedź "Wysoka zimotrwałość" jest poprawna, bo bezpośrednio odnosi się do przeżywalności rodziny w zimowli. Selekcja w kierunku zimotrwałości wprost wspiera cel wskazany w pytaniu: mniej rodzin ginie, a te które przeżyją, startują wiosną w lepszej kondycji.
Pozostałe propozycje są nietrafne, bo nie realizują celu minimalizacji strat zimą albo opisują cechy niepożądane:
- "Wysoka rojliwość" to cecha niekorzystna w gospodarce pasiecznej. Skłonność do rójek osłabia rodzinę i utrudnia produkcję, a pośrednio może pogarszać przygotowanie do zimowli.
- "Niska obfitość czerwienia" brzmi jak "mniej pracy zimą", ale w ujęciu hodowlanym może prowadzić do zbyt małej liczby pszczół zimowych lub słabszego rozwoju na przedwiośniu. Sama w sobie nie jest typową cechą wskazywaną jako najważniejsza do ograniczania strat zimowych.
- "Niska wierność kwiatowa" dotyczy zachowań zbieraczek w sezonie pożytkowym (preferencje i powtarzalność oblotu), a nie przeżycia w okresie zimowym, gdy lotów zwykle nie ma.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretny cel (tu: "straty zimowe"), szukaj cechy, która jest z nim bezpośrednio powiązana znaczeniowo i praktycznie, a nie tylko "kojarzy się" z biologią rodziny.
