W drewnie sosnowym jedną z najbardziej charakterystycznych i często spotykanych wad są sęki. Wynika to z budowy drzewa: sosna wytwarza gałęzie w okółkach, a po ich obumarciu lub odcięciu w pniu pozostaje tkanka, która po przerobie na tarcicę ujawnia się jako sęk. W praktyce produkcyjnej sęki są więc powszechne i stanowią typowy problem jakościowy w drewnie iglastym.
Odpowiedź "Zgnilizna" jest mniej trafna jako "najczęściej spotykana", ponieważ zgnilizna jest wadą biologiczną silnie zależną od warunków wilgotności, uszkodzeń, czasu składowania i ochrony surowca. Może się pojawić, ale jej częstość nie jest cechą tak "naturalnie typową" dla zdrowego surowca sosnowego jak sęki.
Odpowiedź "Krzywizna" opisuje deformację kształtu (wygięcie, łukowatość) całego elementu lub sortymentu. Występuje, jednak zwykle częściej jest kojarzona z jakością wzrostu drzewa, sposobem przerzynki i późniejszym paczeniem podczas suszenia. Nie jest tak jednoznacznie "najczęstsza" jak sęki wynikające z obecności gałęzi.
Odpowiedź "Pęknięcie" może pojawiać się na skutek naprężeń, przesuszenia, mrozu lub błędów w procesie suszenia i składowania. To ważna wada technologiczna, ale jej częstość bywa zmienna w zależności od przebiegu procesu. Sęki natomiast wynikają bezpośrednio z budowy i ukształtowania pnia, dlatego są typowe i częste.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o "najczęściej spotykaną" wadę w danym gatunku warto odróżnić wady gatunkowo-typowe (wynikające z biologii wzrostu) od wad silnie zależnych od błędów procesu (suszenie, składowanie, transport).
