Włókna włókiennicze dzieli się m.in. według pochodzenia oraz budowy chemicznej. W tej klasyfikacji włókna naturalne mogą być:
- roślinne (celulozowe) – zbudowane głównie z celulozy (typowym przykładem jest bawełna),
- zwierzęce (białkowe) – zbudowane głównie z białek (typowym przykładem jest wełna).
Wełna jest więc naturalnym surowcem białkowym, ponieważ pochodzi od zwierząt i należy do grupy włókien białkowych (kojarzonych z keratyną). To przekłada się na jej cechy użytkowe istotne w krawiectwie, np. dobrą izolacyjność cieplną i sprężystość, ale też wrażliwość na zbyt agresywne pranie.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają kryterium "naturalne białkowe":
- Poliester – to włókno chemiczne (syntetyczne), wytwarzane przemysłowo z polimerów; nie jest surowcem naturalnym ani białkowym.
- Bawełna – jest naturalna, ale nie białkowa, tylko roślinna (celulozowa). Częsty błąd to utożsamienie "naturalne" z "białkowe", a to różne kryteria.
- Nylon – to również włókno chemiczne (z grupy poliamidów), czyli syntetyczne; nie zalicza się do naturalnych włókien białkowych.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: wełna = zwierzęce = białkowe, bawełna = roślinne = celulozowe, a nazwy typu poliester/poliamid zwykle oznaczają włókna chemiczne.
