W zadaniach z planowania produkcji poligraficznej kluczowe są dwa kroki: (1) liczba użytków na arkuszu oraz (2) naddatek technologiczny.
1) Użytki na arkuszu
Formaty serii A mają stałą zależność powierzchni: przejście z A4 na A3 oznacza podwojenie powierzchni. W praktyce (przy typowym montażu) na jednym arkuszu A3 można umieścić 2 użytki A4. Zatem jeden arkusz daje dwie ulotki formatu A4.
2) Arkusze bez naddatku
Skoro z jednego arkusza uzyskujemy 2 ulotki, to dla nakładu 2000 sztuk potrzeba: 2000 / 2 = 1000 arkuszy.
3) Naddatek technologiczny 10%
Naddatek to zapas na straty (np. ustawienie, błędy, uszkodzenia). Liczymy go jako procent od wyliczonej liczby arkuszy: 10% z 1000 = 1000 × 0,10 = 100.
4) Wynik końcowy
Łączna liczba arkuszy do przygotowania to: 1000 + 100 = 1100 arkuszy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1 000 arkuszy." – pomija naddatek technologiczny. To częsty błąd: poprawnie liczy się użytki, ale zapomina o odpadzie.
- "1 200 arkuszy." – odpowiadałoby naddatkowi 20% albo sytuacji, gdy ktoś dodał zbyt duży zapas "na wszelki wypadek", nie trzymając się danych z treści.
- "1 300 arkuszy." – to jeszcze większy naddatek (30%) lub efekt mylnego założenia, że 1 arkusz daje 1 ulotkę, a potem dodania 10% od 2000 (co dawałoby 2200, więc i tak nie pasuje), czyli błąd w logice i w procentach.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj krótki schemat: nakład → użytki/arkusz → arkusze netto → naddatek (%) → arkusze brutto. To minimalizuje pomyłki.
