W próbach obciążeniowych urządzeń transportu bliskiego rozróżnia się obciążenia statyczne i dynamiczne. W praktyce ma to kluczowe znaczenie, ponieważ dla każdego rodzaju obciążenia oraz dla różnych typów napędu stosuje się inne wartości obciążenia próbnego.
W tej sytuacji czynność opisana jako "powoli podnieść i przemieścić na niewielką odległość" wskazuje na próbę o charakterze statycznym: obciążenie narasta stopniowo, bez gwałtownych zmian i bez typowych efektów dynamicznych (szarpnięć, udarów, kołysania o dużej amplitudzie). Dodatkowo suwnica jest napędzana silnikiem elektrycznym, czyli ma napęd inny niż ręczny.
Dla obciążenia statycznego przy napędzie innym niż ręczny stosuje się współczynnik 125% udźwigu nominalnego. Obciążenie próbne obliczamy więc jako:
80 Mg × 1,25 = 100 Mg.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 110 Mg odpowiadałoby współczynnikowi 137,5%, który nie wynika z podanego fragmentu instrukcji. Częstą pomyłką jest też przenoszenie współczynnika 110% (stosowanego dla obciążeń dynamicznych) na przypadek statyczny.
- 120 Mg oznacza 150% udźwigu nominalnego. Taki współczynnik dotyczy próby statycznej, ale dla urządzeń z napędem ręcznym, a tutaj napęd jest elektryczny.
- 125 Mg nie pasuje do żadnego współczynnika z instrukcji: 125% odnosi się do wartości procentowej, a nie do bezwzględnej masy. Dla udźwigu 80 Mg 125% to 100 Mg, a nie 125 Mg.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal rodzaj obciążenia (statyczne/dynamiczne), potem rodzaj napędu (ręczny/inny), a dopiero na końcu wykonaj proste przeliczenie procentowe.
