Wyżarzanie normalizujące (normalizowanie) polega na nagrzaniu stali do temperatury zapewniającej uzyskanie austenitu, a następnie chłodzeniu na powietrzu w celu ujednorodnienia struktury i poprawy własności. W praktyce temperatura normalizowania zależy od zawartości węgla, dlatego w zadaniach egzaminacyjnych często wymaga się odczytu z wykresu (dla stali niestopowych).
Dla stali o zawartości 0,5% C (stal podeutektoidalna) wykresy doboru temperatur obróbki cieplnej pokazują temperaturę normalizowania w okolicy ~820°C. Taka wartość jest typowa dla zakresu, w którym materiał jest w pełni austenityzowany i po chłodzeniu na powietrzu uzyskuje się strukturę "znormalizowaną".
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do normalizowania dla 0,5% C?
- ~720°C jest zbyt niska dla normalizowania stali podeutektoidalnej; to okolice temperatur przemian, a nie typowa temperatura zabiegu normalizującego dobieranego z wykresów technologicznych.
- ~780°C bywa spotykane w niektórych procesach lub dla innych zawartości węgla, ale dla 0,5% C z wykresów doboru temperatur normalizowania jest zwykle za nisko, bo może nie zapewniać pełnej austenityzacji w całej objętości wsadu (w zależności od wykresu i przyjętych założeń).
- ~860°C jest z kolei wyraźnie wyższa; takie temperatury mogą być rozważane dla innych zakresów składu lub innych zabiegów, ale dla normalizowania 0,5% C odczyt z typowych wykresów wskazuje niższą wartość około 820°C.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w poleceniu jest "na podstawie wykresu", kluczowe jest korzystanie z właściwego wykresu doboru temperatur i zachowanie przybliżenia "~" (tolerancja odczytu). Bez tego łatwo pomylić temperaturę zabiegu z samymi temperaturami krytycznymi.
