W przekroju poprzecznym rzeki pokazane są co najmniej dwie kluczowe linie: zwierciadło wody (poziom wody) oraz profil dna koryta. Pytanie dotyczy największej głębokości, czyli maksymalnej pionowej odległości od zwierciadła wody do dna.
Aby poprawnie wyznaczyć największą głębokość, wykonuje się następujące kroki:
- Ustal poziom zwierciadła wody w przekroju (najczęściej jest to linia pozioma lub opisana rzędną).
- Znajdź najniższy punkt dna w całym przekroju (minimum profilu dna). To właśnie tam głębokość będzie największa.
- Odczytaj różnicę wysokości pomiędzy zwierciadłem wody a tym najniższym punktem, korzystając ze skali pionowej, siatki lub podanych rzędnych.
Wartość 3,60 m odpowiada tej maksymalnej różnicy w przekroju. Pozostałe propozycje wynikają zwykle z typowych pomyłek: odczytu głębokości w miejscu płytszym (np. bliżej brzegu), pomylenia rzędnej (samej wysokości punktu) z różnicą rzędnych albo zbyt pobieżnego oszacowania "na oko" bez użycia skali.
Odpowiedź 1,30 m jest charakterystyczna dla odczytu z fragmentu przekroju o niewielkim zanurzeniu (często przy łagodnym brzegu). Wartość 4,90 m może wynikać z nieprawidłowego przyjęcia poziomu odniesienia (np. liczenia od osi/siatki zamiast od zwierciadła wody) albo pomylenia odcinków na skali pionowej. Z kolei 6,20 m to typowy efekt błędu skali (np. zliczania większej liczby działek niż odpowiada pionowej różnicy) lub odczytu nie tej linii, która oznacza poziom wody.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: głębokość = zwierciadło wody − dno, a "największa" oznacza, że trzeba przejrzeć cały przekrój i szukać minimum dna, nie pierwszego napotkanego punktu.
