KWALIFIKACJA MOD11 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 19.
Określ system organizacji produkcji, w którym podczas numerowania wykrojów na wszystkie elementy jednej sztuki odzieży nakleja się ten sam numer.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
System taśmowy zakłada uporządkowany, sekwencyjny przepływ pracy oraz standaryzację czynności. W znakowaniu wykrojów oznacza to m.in. przypisywanie tego samego numeru wszystkim elementom należącym do jednej sztuki odzieży, aby ułatwić kompletowanie i uniknąć pomyłek w toku szycia.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy praktycznej czynności w krojowni i przygotowaniu produkcji: numerowania (znakowania) wykrojów. Kluczowe jest tu sformułowanie: "na wszystkie elementy jednej sztuki odzieży nakleja się ten sam numer". Oznacza to, że komplet części (np. przód, tył, rękawy, kołnierz) dla jednej sztuki jest identyfikowany jednym wspólnym oznaczeniem, co ułatwia późniejsze łączenie elementów w szwalni.

Odpowiedź "Taśmowy" jest zgodna z ideą produkcji zorganizowanej w sposób uporządkowany i powtarzalny, gdzie ważne są: jednoznaczna identyfikacja kompletów, minimalizacja pomyłek oraz płynny przepływ materiału i półwyrobów między kolejnymi stanowiskami. W takim podejściu znakowanie wykrojów wspólnym numerem dla jednej sztuki jest typowym narzędziem organizacyjnym, bo wspiera kontrolę kompletności i tempo pracy.

Pozostałe odpowiedzi nie pasują do wskazanego kryterium (jednakowy numer dla kompletu elementów jednej sztuki):

  • "Synchro" – może sugerować skojarzenie z synchronizacją pracy, ale sama nazwa nie identyfikuje opisanego sposobu numerowania wykrojów; łatwo tu o wybór na podstawie brzmienia zamiast treści.
  • "Potok" – odnosi się ogólnie do przepływu/ciągłości procesu, jednak pytanie dotyczy konkretnej praktyki znakowania kompletów wykrojów, a nie samego faktu, że proces jest "ciągły".
  • "Taśmy sekcyjnej" – sugeruje podział na sekcje/odcinki organizacyjne; nie wynika z tego automatycznie zasada nadawania jednego numeru wszystkim elementom jednej sztuki.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać, że znakowanie wykrojów wspólnym numerem dla jednej sztuki to narzędzie ograniczające błędy kompletacji (mieszanie elementów różnych sztuk/rozmiarów) oraz wspierające kontrolę jakości i identyfikowalność w toku produkcji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Numerowanie wykrojów to znakowanie elementów wyciętych z materiału (np. etykietą) tak, aby można je było poprawnie skompletować i zszyć. Dzięki temu elementy jednej sztuki odzieży nie mieszają się z innymi sztukami lub rozmiarami, a kontrola kompletności jest szybsza.
Wspólny numer dla kompletu elementów jednej sztuki pozwala łatwo sprawdzić, czy zestaw jest pełny (wszystkie części są razem) i zmniejsza ryzyko pomyłek w szwalni. To prosta metoda identyfikacji kompletów, szczególnie przy dużej liczbie krojonych elementów.
Najczęściej dochodzi do pomieszania elementów z różnych sztuk lub rozmiarów, zgubienia pojedynczych części (np. kieszeni) oraz błędów w parowaniu elementów symetrycznych. Pomaga konsekwentne znakowanie, odkładanie w kompletach i kontrola liczby elementów w zestawie.
W zadaniach egzaminacyjnych zwracaj uwagę, czy opis dotyczy konkretnych rozwiązań organizacyjnych (standaryzacja, sekwencja, identyfikacja kompletów) czy tylko ogólnej ciągłości przepływu. Słowa "taśma" i "potok" bywają mylone, więc czytaj kryterium z treści, nie z nazwy.
Jest kluczowe przy produkcji wielkoseryjnej, wielu rozmiarach w jednym zleceniu, pracy zmianowej oraz gdy elementy przechodzą przez wiele stanowisk. Wtedy łatwo o pomyłkę, a numerowanie pomaga utrzymać porządek w przepływie półwyrobów i ograniczyć braki kompletów.
Tak, w praktyce spotyka się różne metody: stemple, kredę krawiecką, metki wiązane, oznaczenia na warstwach, a czasem rozwiązania kodowe. Na egzaminie liczy się jednak rozpoznanie zasady: wszystkie elementy jednej sztuki muszą mieć spójne oznaczenie, by dało się je skompletować.
Oznaczenie może zawierać np. rozmiar, model, kolor, numer zlecenia lub informację o części (rękaw, przód). Im bardziej złożona produkcja, tym częściej stosuje się zestaw danych ułatwiających identyfikację. Ważne, by oznaczenia były czytelne i konsekwentne w całym zleceniu.
Ucz się przez porównania: dla każdego systemu wypisz cechy (przepływ pracy, podział na stanowiska, sposób kompletowania i kontroli). Rozwiązuj krótkie opisy sytuacji i dopasowuj nazwę systemu. Dobre są też fiszki z terminami używanymi w krojowni i szwalni.
Nazwy systemów organizacji produkcji bywają bliskie znaczeniowo i w praktyce różnie używane w firmach. Egzamin sprawdza umiejętność dopasowania nazwy do opisu procesu. Dlatego warto opierać się na konkretach z treści (np. sposób numerowania i kompletowania), a nie na intuicji.
Z numerowaniem wiążą się m.in. kompletowanie, pakietowanie, sortowanie, kontrola zgodności z rozmiarem, a także identyfikowalność partii produkcyjnej. W pytaniach mogą też pojawić się pojęcia dotyczące przygotowania produkcji i przekazania kompletów na stanowiska szycia.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "System taśmowy zakłada uporządkowany, sekwencyjny przepływ pracy oraz standaryzację czynności."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z organizacji produkcji odzieży (temat: systemy organizacji produkcji, przepływ, kompletowanie)
  • Instrukcje zakładowe z krojowni dotyczące znakowania i kompletowania wykrojów
  • Notatki/opracowania z technologii wytwarzania odzieży: przygotowanie produkcji i dokumentacja technologiczna

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego