Węgarek to uskok (wcięcie) w ościeżu muru, w którym osadza się ościeżnicę okienną lub drzwiową. W praktyce pozwala "schować" część stolarki w murze i uzyskać poprawne usytuowanie okna w otworze.
Na rzucie poziomym (widok z góry) węgarek rozpoznaje się jako lokalne zwężenie/wcięcie w obrębie ościeża. Jego wymiary czyta się z linii wymiarowych opisujących ten uskok. Wymiary węgarka zapisuje się jako szerokość × głębokość, gdzie szerokość jest mierzona wzdłuż ściany, a głębokość prostopadle do płaszczyzny muru.
W tym zadaniu przy wcięciu podano dwa wymiary: 12 cm i 12 cm. Oznacza to, że zarówno szerokość, jak i głębokość węgarka wynoszą 12 cm, więc poprawny zapis to 12 × 12 cm.
Pomocna jest też kontrola spójności wymiarów: całkowita grubość ściany wynosi 38 cm, a przy węgarku pokazano podział na 12 cm (część "wcięcia") oraz 26 cm (pozostała grubość muru). Suma 12 + 26 = 38 potwierdza, że 12 cm dotyczy węgarka, a nie innego elementu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartość 12 × 26 cm miesza wymiar węgarka z pozostałą grubością ściany (26 cm), czyli łączy dwa różne znaczenia. Warianty 26 × 38 cm i 38 × 180 cm odnoszą się do innych wymiarów (grubość ściany jako całość lub długości odcinków w rzucie), a nie do samego uskoku w ościeżu.
