Integrowana ochrona roślin (IPM) polega na łączeniu różnych metod ograniczania agrofagów (szkodników, chorób i chwastów) tak, aby minimalizować ryzyko dla człowieka, środowiska i plonu, a jednocześnie utrzymać skuteczność ochrony.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"Stosowanie pestycydów tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i w minimalnej efektywnej dawce" odpowiada idei IPM: chemia nie jest pierwszym wyborem, a gdy już jest potrzebna, używa się jej rozważnie (właściwy moment, minimalna skuteczna dawka, ograniczanie liczby zabiegów). Takie podejście zmniejsza presję selekcyjną na organizmy szkodliwe, ogranicza ryzyko pozostałości oraz obciążenie środowiska.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Stosowanie jednego typu pestycydu przez cały sezon wegetacyjny" – sprzyja szybkiemu powstawaniu odporności/uodpornienia, bo agrofagi są stale selekcjonowane przez ten sam mechanizm działania. IPM zakłada racjonalną strategię, w tym unikanie monotonii środków i nadużywania chemii.
- "Stosowanie pestycydów bez względu na obecność szkodników" – to podejście "kalendarzowe", sprzeczne z IPM. W IPM decyzję podejmuje się w oparciu o obserwacje, nasilenie zagrożenia i realną potrzebę zabiegu.
- "Stosowanie pestycydów bez wcześniejszego monitoringu i identyfikacji szkodników" – bez rozpoznania agrofaga łatwo dobrać niewłaściwy środek lub wykonać zabieg niepotrzebnie. Monitoring jest podstawą IPM, bo umożliwia ocenę sytuacji i wybór najbezpieczniejszej metody.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się sformułowanie typu "tylko gdy konieczne", "po monitoringu", "minimalna skuteczna dawka", zwykle są to elementy zgodne z IPM. Natomiast "zawsze", "bez względu", "bez monitoringu" lub "jeden środek cały sezon" to typowe sygnały podejścia niezgodnego z zasadami integrowanej ochrony.
