W technice wycisku dwuwarstwowego stosuje się materiały o różnej lepkości: gęstszy materiał bazowy, który stabilnie wypełnia łyżkę i utrzymuje kształt, oraz rzadszy materiał korekcyjny, który ma odwzorować detale (bruzdy, granice preparacji).
Określenie Heavy Body odnosi się właśnie do masy o wysokiej lepkości (dużej "gęstości roboczej"). W praktyce opisuje się ją jako konsystencję plasteliny (typ "putty") – materiał daje się formować i nie rozpływa się łatwo pod wpływem grawitacji, co pomaga w kontrolowanym umieszczeniu w łyżce.
Dlaczego pozostałe określenia są nieprawidłowe?
- "maści" – maść kojarzy się z konsystencją półpłynną, łatwo rozsmarowywalną. Taka lepkość nie jest typowa dla warstwy bazowej Heavy Body, która ma stanowić stabilne podparcie.
- "mleczka" – mleczko sugeruje bardzo niską lepkość (prawie płyn). Tak rzadkie materiały nie pełnią roli stabilnej warstwy łyżkowej w wycisku dwuwarstwowym.
- "żelu" – żel bywa lepki, ale zwykle jest bardziej "płynący" niż masa putty i nie oddaje najlepiej charakteru bardzo gęstego, ugniatalnego Heavy Body.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj ciąg skojarzeń Heavy = "ciężki/gęsty" = do łyżki i jak plastelina; a warstwa korekcyjna (często opisywana jako "light/wash") jest wyraźnie rzadsza, by odwzorować szczegóły.
