Grafika wektorowa jest zapisem obrazu w postaci obiektów opisanych matematycznie (np. krzywych, odcinków, figur z węzłami, konturami i wypełnieniami). Taki opis nie jest "przywiązany" do konkretnej liczby pikseli, więc obiekt można przeliczyć na nowo dla dowolnego rozmiaru.
Dlatego stwierdzenie "Przy powiększaniu obrazów nie występuje utrata jakości." jest charakterystyczne dla grafiki wektorowej w typowym znaczeniu egzaminacyjnym: powiększenie nie powoduje schodków na krawędziach ani rozmycia wynikającego z interpolacji pikseli. W praktyce mówi się też, że wektor jest "niezależny od rozdzielczości".
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo mieszają różne zjawiska:
- "Przy skalowaniu grafiki zmniejsza się nasycenie barw." — nasycenie to parametr koloru (korekcja barw), a nie skutek samej zmiany skali. Skalowanie obiektu wektorowego nie powinno automatycznie zmieniać jego barwy.
- "Przy powiększaniu obrazów występuje utrata jakości." — to typowa cecha grafiki rastrowej (zdjęć i bitmap), gdy powiększamy obraz o zbyt małej rozdzielczości: piksele są rozciągane, a program stosuje interpolację, co daje rozmycie lub pikselizację.
- "Przy skalowaniu grafiki zwiększa się nasycenie barw." — podobnie jak w przypadku zmniejszania nasycenia, jest to operacja kolorystyczna, niezwiązana z mechaniką skalowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się słowa "logo", "piktogram", "krzywe", "skalowanie bez pikseli", najczęściej chodzi o wektor. Jeśli mowa o "pikselach", "rozdzielczości", "DPI" i "interpolacji" — to raster.
