Ocena stanu technicznego wiertła przed każdym użyciem na stanowisku wiertarskim to przede wszystkim kontrola rutynowa. W praktyce oznacza ona szybkie sprawdzenie wzrokowe, czy narzędzie nie ma uszkodzeń i czy nadaje się do bezpiecznej pracy.
Odpowiedź "wyłącznej ocenie wizualnej" odnosi się do tego, że w codziennej, powtarzalnej kontroli wykonuje się głównie oględziny: pęknięcia, wykruszenia, ślady nadmiernego zużycia, odkształcenia, a także oczywiste zabrudzenia lub uszkodzenia trzpienia. Taki przegląd jest szybki i możliwy do wykonania na bieżąco przez pracownika na stanowisku.
Pozostałe propozycje opisują działania typowe dla kontroli okresowej albo specjalistycznej:
- "ocena wizualna i ultradźwiękowa" zawiera element badań ultradźwiękowych, które nie są rutynowym etapem przygotowania wiertła do wiercenia w typowych warunkach warsztatowych; to metoda niszowa i stosowana raczej dla narzędzi krytycznych lub w procedurach specjalnych.
- "dokonaniu pomiaru kąta wierzchołkowego" dotyczy geometrii wiertła (istotnej np. przy ostrzeniu i doborze do materiału), ale taki pomiar nie jest praktyczny do wykonywania przed każdym użyciem; jest to czynność wykonywana przy ostrzeniu, kontroli jakości lub wymianie narzędzia.
- "dokonaniu pomiaru kąta pochylenia linii śrubowej" to również pomiar geometrii o charakterze specjalistycznym, niezwiązany z codzienną, szybką kontrolą bezpieczeństwa na stanowisku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "przed każdym użyciem", zwykle chodzi o czynności proste, szybkie i wykonywane rutynowo (oględziny, podstawowe sprawdzenie stanu). Pomiary i badania specjalne kojarz raczej z kontrolą okresową, ostrzeniem lub działaniami wykwalifikowanego personelu.
