Dezynfekcja termiczna instalacji ciepłej wody użytkowej (często nazywana "przegrzewem") to działanie eksploatacyjne polegające na okresowym podniesieniu temperatury w instalacji do wartości, które ograniczają przeżywalność bakterii Legionella. W praktyce nie chodzi o zwykłą temperaturę pracy c.w.u., lecz o krótkotrwały zabieg wykonywany w ramach utrzymania higieny instalacji.
Odpowiedź "70÷75°C" jest właściwa, ponieważ taki przedział temperatur jest powszechnie kojarzony z dezynfekcją termiczną: zapewnia wyraźnie większą skuteczność niż temperatury eksploatacyjne i pozwala wykonać zabieg w realnych warunkach technicznych instalacji (z zachowaniem zasad BHP oraz ochrony użytkowników przed poparzeniem).
Dlaczego pozostałe zakresy są błędne?
- "55÷65°C" – to przedział zbliżony do typowych nastaw eksploatacyjnych c.w.u. w wielu obiektach. Może ograniczać ryzyko w porównaniu z niższymi temperaturami, ale jako dezynfekcja okresowa bywa niewystarczający, bo nie stanowi jednoznacznego "zabiegu eliminacyjnego".
- "45÷50°C" – temperatury sprzyjają przetrwaniu i namnażaniu mikroorganizmów w instalacjach, zwłaszcza przy zastojach wody, martwych odcinkach i niedostatecznej cyrkulacji. Taki zakres nie spełnia celu dezynfekcji termicznej.
- "90÷100°C" – choć wysoka temperatura działa niszcząco na bakterie, ten przedział jest zwykle nieadekwatny dla instalacji c.w.u. z uwagi na ograniczenia techniczne (ryzyko oparzeń, para, ryzyko uszkodzeń elementów instalacji, problemy z bezpieczną dystrybucją). W praktyce procedury przegrzewu nie opierają się na tak skrajnych wartościach.
Warto pamiętać, że sama temperatura to nie wszystko: skuteczność zależy także od dotarcia gorącej wody do całej instalacji (cyrkulacja, eliminacja "martwych" odgałęzień), czasu trwania zabiegu oraz kontroli w punktach czerpalnych. Na egzaminie najczęściej sprawdza się jednak sam typowy zakres temperatur przegrzewu.
