Olej napędowy ma odmiany sezonowe, ponieważ w niskich temperaturach pogarszają się jego właściwości niskotemperaturowe. Najczęstszy problem eksploatacyjny zimą to wytrącanie się kryształów parafiny, które mogą powodować m.in. szybkie zapychanie filtra paliwa, spadek ciśnienia zasilania oraz trudności z rozruchem i pracą silnika wysokoprężnego.
Dlatego na rynku funkcjonuje paliwo określane jako zimowe (w pytaniu: "gatunek F"), które jest przewidziane na okres chłodny. W ramach tego zadania poprawną odpowiedzią jest wskazanie, że sprzedaż oleju napędowego zimowego odbywa się w Polsce od 16 listopada do końca lutego. Ten przedział odpowiada praktyce sezonowej, która ma na celu dopasowanie paliwa do typowych warunków pogodowych.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe:
- "od 31 grudnia do 20 marca" – to przesuwa start zbyt późno, ignorując okres jesiennych spadków temperatur, a ponadto podaje nietypową, "punktową" datę zakończenia.
- "od 16 kwietnia do 30 września" – odpowiada raczej sezonowi ciepłemu, kiedy paliwo zimowe zwykle nie jest potrzebne, a kluczowe ryzyka niskotemperaturowe nie dominują.
- "przez cały rok" – jest kuszące, bo na stacjach paliw zawsze jest "diesel", ale nie oznacza to niezmiennie tej samej odmiany sezonowej; zimowa odmiana ma uzasadnienie właśnie w określonej części roku.
W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć sezonowość paliw z praktycznymi objawami w maszynach rolniczych: gdy filtr paliwa szybko się zatyka w mrozie, a silnik traci moc lub gaśnie, jedną z możliwych przyczyn jest paliwo o niewystarczających właściwościach zimowych lub nieprawidłowe przechowywanie paliwa w gospodarstwie.
