Storno czerwone to metoda korygowania błędnego zapisu księgowego przez wprowadzenie zapisu o tej samej treści (te same konta i ta sama strona Wn/Ma), ale z kwotą ujemną. Dzięki temu błędny zapis zostaje anulowany bez "wymazywania" historii księgowania, a dziennik pozostaje czytelny.
W operacji opisanej jako "WB – wpływ środków pieniężnych od odbiorcy 1 200,00 zł" ekonomiczny sens zdarzenia jest typowy: firma otrzymuje pieniądze na rachunek bankowy, a jednocześnie spada należność od odbiorcy. Z punktu widzenia dekretacji oznacza to: zwiększenie aktywów pieniężnych na rachunku (strona Wn konta rachunku bieżącego) oraz zmniejszenie należności (strona Ma rozrachunków z odbiorcami).
Jeżeli operacja nr 1 została zaksięgowana błędnie, to zapis korygujący storno czerwone powinien:
- dokładnie skasować skutek błędnego dekretu poprzez ujemny zapis po tej samej stronie kont, na której pierwotnie ujęto błąd,
- a następnie wprowadzić poprawny dekret (już dodatnio), aby odzwierciedlić rzeczywisty wpływ z wyciągu bankowego.
Typowe niepoprawne propozycje odpowiedzi w takich zadaniach wynikają z mylenia mechanizmów:
- Zamiana stron Wn/Ma bez zastosowania kwoty ujemnej to w praktyce storno czarne (odwrócenie zapisu), a nie storno czerwone. Taki wybór może być błędny, jeśli zadanie wymaga właśnie storna czerwonego.
- Ujęcie wpływu jako zmniejszenia rachunku bankowego (np. po stronie Ma rachunku przy braku logiki korekty) odwraca sens ekonomiczny zdarzenia i nie będzie zgodne z treścią "wpływ środków".
- Korekta tylko jednym zapisem bywa niewystarczająca, jeśli trzeba zarówno anulować błąd, jak i wprowadzić zapis prawidłowy; wówczas po korekcie pozostaje niewłaściwe saldo na kontach.
Dlatego poprawna propozycja zapisu operacji korygującej musi jednoznacznie pokazywać zastosowanie storna czerwonego (kwota ujemna na tej samej stronie konta) oraz doprowadzić do końcowego efektu: rachunek bankowy wzrasta o 1 200,00 zł, a rozrachunki z odbiorcami maleją o 1 200,00 zł.
