Instrukcja warunkowa to podstawowy mechanizm sterowania przebiegiem programu: pozwala zdecydować, czy dany blok kodu ma się wykonać, na podstawie wyniku wyrażenia logicznego (prawda/fałsz).
W większości popularnych języków wysokiego poziomu, zwłaszcza z rodziny języków imperatywnych i obiektowych, do rozpoczęcia takiej konstrukcji używa się słowa kluczowego if. Przykładowo spotyka się składnie typu: if (warunek) { ... } lub if warunek: .... To właśnie odróżnia instrukcję warunkową od konstrukcji iteracyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- do – najczęściej występuje jako element pętli typu do ... while, czyli iteracji, w której ciało pętli wykona się co najmniej raz, a warunek sprawdzany jest po wykonaniu bloku.
- for – wprowadza pętlę zliczającą lub iteracyjną (powtarzanie operacji określoną liczbę razy albo po elementach kolekcji), a nie pojedyncze rozgałęzienie.
- while – wprowadza pętlę warunkową, czyli powtarzanie bloku kodu tak długo, jak długo warunek jest spełniony.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy "operacji/instrukcji warunkowej" (rozgałęzienia), szukaj słowa if. Jeżeli dotyczy powtarzania (iteracji), typowymi słowami są for, while lub konstrukcje z do.
